mentastim

مِنتا­ستیم

دستگاه تحریک الکتریکی با استفاده از الکترومایوگرافی (ماهیچه نگاری برقی EMG) و بیوفیدبک

این وسیله برای تحریک آغاز حرکت در بیمارانی طراحی شده که بر اثر سکته مغزی و یا به دلیل ضربه مغزی و آسیب جمجمه دچار فلج عضلانی شده اند، و یا بعد از عمل جراحی روی مغز دچار فلج نیمه تحتانی (پاراپلژی) شده اند.

منتاستیم_الکترود

با استفاده از این وسیله می توانید دامنه درمانیِ خود را گسترش دهید و فاصله بین درمان در کلینیک های توانبخشی، درمان­های سرپایی و درمان در خانه را کاملاً از بین ببرید: شما قادر خواهید بود به بیمارانی که دچار فلج عضلانی شده اند کمک کنید تا خودشان فعالانه سلامت­شان را به دست بیاورند!

از انعطاف پذیری عصبی در مغز بهره ببرید و بیمارانتان را فعال نگه دارید

الکتروتراپی (برق درمانیِ) کنترل شده با EMG که در دستگاه­های منتاستیم به کار می رود برای درمان­های رایج کنونی برای بیمارانی که در تلاشند در فرآیند توانبخشی خود نقش مهمی داشته باشند، مکملی بهینه به شمار می­آید.

فرآیند این نوع درمان از ظرفیت سیستم عصبی مرکزی برای بازسازی خودش در نقاطی که از بین­ رفتن بافت عصبی باعث از کار افتادن عملکرد حرکتی شده استفاده می­کند. انعطاف پذیری عصبی این امکان را فراهم می­کند که مغز با تغییر شرایط سازگاری پیدا کند و بتواند مجدداً کنترل حرکاتِ مورد نظر را بیاموزد.

نورون­هایی که در مناطق سالم مغز هستند می­توانند مسئولیت عملکرد بافت های از بین رفته را به عهده بگیرند، البته برای این کار نیاز است که به معنای واقعیِ کلمه “تحریک” شوند. این تحریک از دو منبع تأمین می­شود: ۱)­از طریق بیمار که این فرآیند را به شکل شناختی و با تصور کردن حرکت دادن اندامِ از کار افتاده تسریع می کند و ۲)­از طریق ماهیچه فلج شده که با استفاده از دستگاه منتاستیم تحریک برقی می شود.

این “حرکت ذهنی” موجب افزایش پتانسیل الکتریکی ماهیچه می­شود که به وسیله ماهیچه نگاری برقی (EMG) منتاستیم اندازه­گیری می­شود. این ماهیچه سپس از طریق الکترودهای منتاستیم تحریک الکتریکی می شود و در نتیجه برای انجام حرکت مورد نظر به مغز پاسخی مثبت ارسال می­کند. بعد از این مرحله، به دلیل فیدبک مثبتی که دوباره به وجود آمده و مدام تکرار می­شود، ماهیچه را مجدداً به حرکت وادار می­کند.

 

از منتاستیم در موارد زیر استفاده می شود:

  • بیماری یا صدمه در سیستم عصبی مرکزی (مثل سکته مغزی، ضربه مغزی/آسیب به جمجمه، عمل جراحی تومور مغزی، آسیب رسیدن به مغز در نوزادان و کودکان)
  • صدمات نخاعی، مثل فلج نیمه تحتانی (پاراپلژی)
  • اسپاسم های مربوط به فلج عضلانی

منتاستیم_impulse

اهداف درمان:

  • تنظیم و تعدیل تونوس ماهیچه­ای (انقباض های خفیف و پیوسته در عضله) و کاهش اسپاسم
  • کاهش آتاکسی (بی­نظمی حرکات عضلانی)
  • شروع و یادگیری مجدد توالیِ حرکات
  • بهبود هماهنگی حرکات
  • جلوگیری از آسیب­های ناشی از طرز ایستادن معیوب

منتاستیم فرآیند درمان

منتاستیم بر اساس اصول تحریک الکتریکی تحت کنترل EMG عمل می کند. دو الکترود به پوست بیمار کمی بالاتر از ماهیچه فلج شده متصل می­شود. سپس به وسیله یک الکترود سوم – یعنی یک الکترود خنثی بیرون از ماهیچه هدف – میزان EMG اندازه گیری می شود.

 

منتاستیم_پروسه

بعد از این کار، نوبت به مرحله تصویرسازی حرکت می­رسد (آموزش شناختی): بیمار یک حرکت را با اندام فلج شده تصور می کند. اجرای ذهنی بیمار در حین تصور حرکت، پتانسیل الکتریکی – یعنی همان ارزش EMG – را در گروه عضلات فلج شده افزایش می­دهد. زمانی که پتانسیل EMG به آستانه ارزشِ از پیش تعیین شده (متناسب و منحصر با هر فرد) برسد، دستگاه منتاستیم تحریک الکتریکی ماهیچه را انجام می­دهد. این همان فیدبک مثبت برای اجرای حرکت مورد نظر است که به مغز ارسال می شود، و در نهایت چرخه کنترل لازم برای یادگیری مجدد موفقیت آمیز را می­بندد.

منتاستیم استفاده آسان

  • مدیریت آسان درمان از لحاظ دیداری و شنیداری
  • سازگاری خودکار ارزش آستانه با ظرفیت و قابلیت اجرای روزانه بیمار
  • حالت تخصصیِ امن (تنظیمات فردی برنامه منحصر به هر فرد)
  • ذخیره اطلاعات برای تهیه گزارشِ درمانی با عملکرد قابل انتقال به بیرون از دستگاه

……………

برای اکثر بیمارانی که بر اثر سکته مغزی، آسیب به جمجمه/ضربه مغزی و یا عمل جراحی مغز، اختیار حرکت خود را از دست داده­اند، بسیار مهم است که خودشان در فرآیند درمان دخیل باشند، خصوصاً اینکه خودشان قادر به اجرای درمان باشند. آنها بلافاصله بعد از شروع، از موفقیت در درمان باخبر می شوند – این اطلاع­رسانی می تواند به شکل یه تکانه الکتریکی از دستگاه منتاستیم به عضله هدف باشد. برای بیمار، این کار تأیید می­کند که توانسته با موفقیت اندام فلج شده را به حرکت وادار کند.

mentastim

منتاستیم برای استفاده در کلینیک، مطب درمانگران و منزل:

منتاستیم مناسب برای استفاده در توانبخشی بیماران سرپایی و یا بستری طراحی شده است، اما در صورتی که درمانگر آن را تنظیم کند، می­توان در منزل هم از آن استفاده کرد. این وسیله برای درمان خانگی طراحی شده و کار با آن بسیار آسان و قابل درک است. بعد از انجام فرآیند توانبخشی به صورت بستری، منتاستیم این امکان را برای بیمار فراهم می­کند تا بدون به وجود آمدن کوچکترین وقفه­ای در درمان، پروسه را ادامه دهد؛ زیرا بعد از آن نیز درمان با منتاستیم به شکل سرپایی در خانه انجام می­شود.

تحریک الکتریکی تحت کنترل EMG با استفاده از دستگاه منتاستیم برای شما به عنوان درمانگر، فرصت مناسبی ایجاد می­کند تا طیف خدمات درمانی خود را گسترش دهید. همانطور که منتاستیم در مطب برای درمان یا تمرین استفاده می شود، می­توان برای بیماران مختلف به منظور کار در منزل قرض یا اجاره داده شود.

بیمار می تواند با کمک شما چگونگی کار با دستگاه را یاد بگیرد. اطلاعات درمانی به صورت خودکار ذخیره می شوند. شما این امکان را دارید که این اطلاعات را بخوانید و بر اساس آن پارامترهای مورد نظر را تنظیم کنید. متعاقباً، با تنظیم و تعدیل پارامترهای درمانی با توجه به نتایج حاصل از فرآیند درمان به شکل مرتب، می­توانید از میزان درمان انجام شده در منزل بیمار مطلع شوید.

 

اساس علمی تحریک الکتریکی تحت کنترل EMG

درمان با تحریک الکتریکی تحت کنترل EMG می­تواند به بیمارانی که بر اثر سکته مغزی، آسیب به جمجمه/ضربه مغزی یا عمل جراحی مغز به مغزشان صدمه وارد شده، برای بازیابی ظرفیت­های حرکتی کمک کند. اساس این نوع درمان توانبخشی، ظرفیت مغز برای بازسازی و استفاده از نورون­هایی ا­ست که بر اثر صدمه و ضربه­ی وارد شده دچار مشکل نشده­اند (انعطاف پذیری عصبی).

درمان منتاستیم نیازمند انگیزه، تکرار و فیدبک مثبت است، و بنابراین ترکیبی­ست از متودهای درمانی بیوفیدبک، تکرار و پاسخ به وسیله تحریک الکتریکی درمانی.

اثربخشی بالینیِ تحریک عضلانی تحت کنترل EMG در مطالعات و فرا­پژوهش های بسیاری نشان داده شده است. بیمارانی که مورد مطالعه قرار گرفتند سکته مغزی کرده بودند. معیار اصلی اثربخشی نیز بهبود ظرفیت های حرکتی بود.

این فرا­پژوهش (متاآنالیز) روی ۸۶ بیمار با فلج ناقص (هِمی پارزی) در دانشگاه فلوریدا  در آمریکا انجام شد. از این بیماران، ۴۷ نفر با استفاده از تحریک الکتریکی تحت کنترل EMG درمان شدند. ۳۹ بیمار دیگر به عنوان شاخص عمل می­کردند. تمام شرکت­کنندگان دچار فلج در نواحی اندام فوقانی بودند. ۸۶ درصد از بیماران در مرحله مزمن بودند و ۱۶ درصد در مرحله حاد یا نیمه حاد. اندازه اثر متوسط این نوع تحریک روی بازو یا دست ۰٫۸۲ بود (انحراف معیار ۰٫۹۵ ، و فاصله اطمینان ۰٫۱۰-۱٫۵۵). این اندازه اثر نشان دهنده تأثیر مثبت درمان روی ظرفیت­های حرکتی­ست. با این حال، این مطالعات از لحاظ اندازه اثر به دلیل اندازه فاصله اطمینان، تا حدی با هم متفاوت بودند.

در یک تجدید نظر اصولی در کاکرین (Cochrane)، ۲۴ پژوهش روی بیماران سکته مغزی انجام شد. این مطالعات از لحاظ نوع تحریک الکتریکی و زمان شروع توانبخشی بعد از سکته به شدت ناهمگون و متفاوت بودند. به استثناء یک آزمون ترسیم، مقایسه ظرفیت­های حرکتی  بعد از تحریک الکتریکی یا عدم دریافت هرگونه درمان توانبخشی نشان دهنده مزیت الکتروتراپی بود. این امر همچنین در مورد یک پژوهش که تحریک الکتریکی را با شبه دارو مقایسه می­کرد هم صدق می­کند. در مطالعاتی که الکتروتراپی را سایر روندهای درمانی مقایسه می­کردند، از نظر بهبود محدودیت های حرکتی، درمان با تحریک الکتریکی متقاعد کننده تر بود.

در یک کلینیک مربوط به توانبخشی افراد سالخورده و موارد نورولوژیک روی ۱۲ بیمار که به طور میانگین در ۴۶ ماه گذشته دچار سکته مغزی شده بودند، مطالعه­ای انجام شد. این بیماران برای ۶ ماه در منزل از یک مدل قدیمی تر منتاستیم برای برای تحریک الکتریکی تحت کنترل EMG استفاده کردند. در ۸ بیمار می­شد به طرزی چشمگیر بهبود در عملکرد حرکتی داوطلبانه و یا کاهش اسپاسم را مشاهده کرد. در ۳ بیمار هیچ تغییری مشاهده نشد. یکی از بیماران هم در حین مطالعه انصراف داد چون اظهار داشت دردی که قبلا حس می­کرده شدیدتر شده بود. این مطالعه نشان داد که با استفاده از تحریک عضلانی تحت کنترل EMG، حتی مدت ها بعد از اینکه سکته مغزی اتفاق افتاده باشد، هنوز هم می­توان در عملکرد حرکتی بهبود یافت.

یک مطالعه در سال ۲۰۱۲، تأثیر تمرین همزمان با تحریک الکتریکی روی اندام فوقانی فلج شده را مورد بررسی قرار داد. ۷ بیمار که مدت­ها قبل سکته مغزی کرده بودند با استفاده از این دستگاه درمان شدند. ۷ بیمار دیگر که در گروه مقایسه بودند الکتروتراپی عملکردی دریافت کردند. گروه اول به طرز چشمگیری در عملکرد حرکتی بهبود یافتند (حدفاصل ۷ امتیاز طبق مقیاس عملکرد حرکتی فوگل-مِیِر). در گروه مقایسه هیچ بهبودی مشاهده نشد. این تفاوت بسیار بارز و قابل توجه بود.

قابلیت تجویز و دسترسی دستگاه

منتاستیم یک درمان قابل تجویز برای بیماران بستری، سرپایی و استفاده در خانه است. در موارد مصرفی، معمولا هزینه درمان توسط شرکت بیمه پرداخت می­شود و این دستگاه به صورت ماهانه تا زمانی که به شکل مکمل درمان اصلی تجویز می­شود قابل دسترسی خواهد بود.

اگر بیمه دارویی هزینه را متقبل نشد، بیمار همچنان می­تواند از منتاستیم به عنوان درمان خصوصی بهره ببرد.

به عنوان درمانگر، شما می­توانید دستگاه های منتاستیم را از فروشندگان معتبر و متخصص خریداری کنید. همچنین در صورت تمایل اطلاعات تماسی خود را در اختیار فروشنده قرار دهید تا در اختیار بیمارانی که در محدوده شما منتاستیم برایشان تجویز شده قرار بگیرد.

برای اطلاعات بیشتر به سایت www.mentastim.com مراجعه کنید.