هورمون های زنانه

سلامت_زنان

ادامه قسمت اول

 

دستگاه تولید مثل زنان

از آنجایی که دستگاه تولید مثل زنان نقش مهم و حیاتی در زندگی آنها دارد، باید توجه بسیار ویژه ای به آن داشت. دستگاه تناسلی زنان شامل رحم، لوله های فالوپ، تخمدان ها، گردنه رحم و واژن می شود. سینه ها نیز می توانند در این گروه باشند، با اینکه، از لحاظ فنی، جزو اصلی دستگاه تناسلی نیستند. سینه زنان نقشی اساسی در بارداری و مادر شدن و دوران شیردهی دارد.

اگرچه کار اصلی دستگاه تولید مثل زنان، دریافت اسپرم و باردار شدن است، اما این سیستم نقش بسزایی در «زن بودن» یک زن دارد. به دلیل وجود پیچیدگی های بسیاری که این دستگاه دارد، خانم ها  مشکلات پرشماری را از عفونت های قارچی و باکترایی گرفته تا فیبروم در رحم و کیست تخمدان تجربه می کنند.

اگر قرار باشد که خانمی در رابطه با سلامت خودش تصمیم آگاهانه بگیرد، باید دستگاه تناسلی خود را به خوبی بشناسد. مثلا یکی از رایج ترین عمل های جراحی که روی زنانی که باردار نیستند صورت می گیرد، عمل هیستروکتومی است. هیستروکتومی عمل برداشتن رحم از طریق جراحی است که منجر به قطع سیکل ماهانه و همچنین عدم توانایی زنان برای بارداری می شود. یک خانم باید قبل از تصمیم در مورد اینکه آیا هیستروکتومی برای او بهترین گزینه است یا خیر، اطلاعات کافی داشته باشد و تمام گزینه های ممکن و روش های جایگزین (مثل کاواترم) و همچنین مزایا و عوارض احتمالی هر راهکار را بداند.

 

هورمون های زنانه

هورمون یک ماده شیمیایی است که توسط یکی از بافت های بدن ترشح می شود و توسط مایعات موجود در بدن در سرتاسر بدن سفر می کند تا بافت هدف دیگری را تحت تأثیر قرار دهد. در اصل، هورمون ها «پیامرسان های شیمیایی» هستند. خیلی از هورمون ها، به ویژه آنهایی که روی رشد و رفتار تأثرگذارند، هم در زنان وجود دارند هم در مردان. با این حال، این غالبا خانم ها هستند که یک جورهایی در مظان اتهام «هجوم هورمونی» می باشند.

بعضی هورمون ها خانم ها را به طور خاصی نگران می کنند. هورمون های جنسی که توسط تخمدان ها تولید می شود نه تنها در رشد، حفظ و نگهداری و ترمیم بافت دستگاه تناسلی نقش دارند، بلکه روی بافت های دیگر بدن نیز تأثیرگذارند (مثل توده استخوانی). این می تواند برای زنانی که علاقه شدیدی به بافت چربی کم دارند مشکل ساز باشد (مثل ورزشکاران، مدل ها، بالرین ها) و همچنین خانم هایی که مشکلات تغذیه ای مثل بی اشتهایی دارند. زنانی که بافت چربی کمتری دارند غالبا هورمون جنسی کافی تولید نمی کنند. بنابراین ممکن است قطع زودهنگام عادت ماهانه (آمنوره)، پوکی استخوان، و بسیاری از مشکلاتی را که زنان یائسه و پیش یائسه دارند تجربه کنند.

بعد از یائسگی، بدن زنان هورمون های زنانه کمتری تولید می کند (استروژن و پروژسترون). علائم کمبود استروژن را اینجا بخوانید. علائم یائسگی می تواند برای خانم ها ایجاد دردسر کند. بسیاری از پزشکان برای آرام کردن این علائم هورمون درمانی (HT, HRT, ERT, ET) را تجویز می کنند. البته طول این نوع درمان نباید زیاد شود چراکه احتمال حمله قلبی و تا حدی هم احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد.

مشکلات هورمونی برای زنان فقط مربوط به هورمون های جنسی نمی شود. برای مثال، بیماری های تیروئیدی (پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید) در زنان شیوع بیشتری نسبت به مردان دارد.

 

بیماری هایی که در زنان شایع تر است

بسیاری از بیماری ها زنان و مردان را به یک اندازه تحت تأثیر قرار می دهد، اما بعضی از آنها بیشتر زنان را مبتلا می کنند. برای مثال، سنگ کیسه صفرا در زنان ۳ تا ۴ برابر بیشتر از مردان است. تقریبا ۱۸ درصد زنان در آمریکا در مقایسه با تنها ۶ درصد از مردان از میگرن رنج می برند (تقریبا یک مرد در مقابل ۳ زن). مشکلات دیگری که در زنان بیشتر دیده می شود شامل سندروم روده تحریک پذیر (IBS) و عفونت مجرای ادراری می شود.

عفونت مجرای ادراری عفونت کلیه و مثانه را در بر می گیرد و خانم ها بیشتر به آنها دچار می شوند. بیماری های کلیوی یکی از اصلی ترین دلایل فشار خون بالاست و بعد از ۵۰ سالگی، فشار خون در زنان بیشتر از مردان است.

بیماری های دیگری که در زنان شایع تر است اختلالات خودایمنی (مثل M.S. و لوپوس) است. در این بیماری ها سیستم ایمنی بدن به بافت خود بدن حمله می کند. اختلالات خود ایمنی حداقل ۱۲ میلیون آمریکایی را مبتلا کرده است که سه چهارم آنها زنان هستند. تقریبا ۱٫۳ میلیون آمریکایی به یکی از این اختلالات تحت عنوان روماتیسم مفصلی دچار اند که دو سوم آنها را زنان تشکیل می دهند.

پوکی استخوان، عارضه ای که در آن تراکم استخوان کاهش پیدا می کند، هم در زنان رخ می دهد هم در مردان. با این حا، در کل مشکلی است که بیشتر زنان را درگیر می کند. بعضی از مطالعات نشان می دهد که تقریبا از هر ۲ زن یکی از آنها بعد از ۵۰ سالگی از پوکی استخوان رنج خواهد برد. در سن ۶۵ سالگی، برخی زنان نیمی از توده استخوانی خود را از دست داده اند. پزشک یک خانم می تواند تراکم استخوانی او را ارزیابی کند و برای جلوگیری از کمتر شدن توده استخوانی راه حل های مناسب را ارائه دهد.

 

ادامه مطلب (قسمت سوم)

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *