پولیپ رحمی

پولیپ_رحم

پولیپ رحم

پولیپ های رحمی زائده هایی هستند که به دیواره داخلی رحم (درون حفره رحم) می چسبند. رشد بیش از حد سلول ها در لایه داخلی رحم (اندومتر) منجر به تشکیل پولیپ های رحمی می شوند که به آنها پولیپ اندومتریال هم گفته می شود. این پولیپ ها معمولا غیر سرطانی (خوش خیم) هستند، هرچند گاهی اوقات می توانند سرطانی هم باشند یا اینکه در آخر منجر به سرطان شوند (پولیپ های پیش سرطانی).

پولیپ های رحمی می توانند سایزهای مختلفی داشته باشند؛ از چند میلی متر گرفته (به اندازه یک کنجد) تا چندین سانتی متر (به اندازه توپ گلف یا بزرگتر). پولیپ ها به وسیله یک ساقه نازک به دیواره رحم متصل هستند.

ممکن است فردی یک یا چند پولیپ داشته باشد. آنها معمولا داخل رحم باقی می مانند اما گاهی اوقات به سمت خروجی رحم (سرویکس) لیز می خورند و حرکت می کنند و به سمت واژن می آیند. پولیپ های رحمی معمولا در زنانی اتفاق می افتد که در سال های پیش یائسگی هستند یا اینکه کاملا یائسه شده اند. هر چند زنان جوان تر هم می توانند به این مشکل مبتلا شوند.

 

علائم:

علائم و نشانه های پولیپ رحمی شامل موارد زیر است:

  • خونریزی های نامنظم قاعدگی – برای مثال، داشتن پریودهای مدام و غیر قابل پیش بینی که هر دفعه به یک شکل متفاوت خونریزی دارد و طول می کشد.
  • خونریزی بین پریودها
  • پریودهای بسیار شدید و سنگین
  • خونریزی واژینال بعد از یائسگی
  • نازایی

برخی زنان تنها خونریزی ملایم یا لکه بینی دارند و برخی دیگر هیچ علامتی ندارند.

 

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید؟

در صورت مشاهده موارد زیر حتما به یک متخصص مراجعه کنید:

  • خونریزی واژینال بعد از یائسگی
  • خونریزی بین هر پریود
  • خونریزی های نامنظم ماهانه

 

دلایل:

ظاهراً عوامل هورمونی نقش مؤثری در بروز این عارضه دارند. پولیپ های رحمی به استروژن حساس هستند، یعنی در پاسخ به جریان استروژن در بدن به وجود می آیند.

 

عوامل خطرزا:

عوامل خطرزا برای به وجود آمدن پولیپ های رحمی شامل موارد زیر می شود:

  • بودن در سال های پیش یائسگی، یا یائسگی به طور کامل
  • داشتن فشار خون بالا (هایپرتنشن)
  • چاقی مفرط
  • استفاده از تاموکسیفن (دارویی که برای درمان سرطان سینه استفاده می شود)

 

تداخل با بیماری های دیگر:

پولیپ های رحمی می توانند باعث نازایی شوند. اگر پولیپ رحمی دارید و قادر به بچه دار شدن نیستید، خارج سازی پولیپ ها می تواند به باردار شدن شما کمک کند. با این حال هنوز هم اطلاعات درستی در دسترس نیست.

 

تشخیص:

اگر پزشک شما شک داشته باشد که پولیپ دارید، ممکن است یکی از روش های زیر را برای تشخیص انجام دهد:

  • اولتراسوند ترانس واژینال. یک دستگاه باریک داخل واژن می شود که امواج صوتی منتشر می کند و تصویری از رحم شما را شکل می دهد که این تصویر شامل فضای داخلی رحم نیز می شود. پزشک شما ممکن است متوجه وجود پولیپی بشود که به طور واضح قابل مشاهده است یا اینکه پولیپ رحمی را به عنوان بخشی ضخیم شده از اندومتر تشخیص دهد.
  • در یک عمل مرتبط که هیستروسونوگرافی یا سونوهیستروگرافی معروف است، پزشک آب نمک (سالین) را از طریق یک لوله که از واژن و سرویکس عبور کرده به داخل رحم تزریق می کند. سالین باعث منبسط شدن حفره رحم می شود که به پزشک امکان دید واضح تر از داخل رحم را در حین اولتراسوند می دهد.
  • هیستروسکوپی. در این فرآیند پزشک شما یک تلسکوپ نازک، منعطف و چراغ دار (هیستروسکوپ) را داخل واژن و سرویکس و سپس رحم می کند. هیستروسکوپی این امکان را به پزشک می دهد تا به راحتی داخل رحم را مورد معاینه قرار دهد.
  • بیوپسی/نمونه برداری اندومتریال. پزشک شما ممکن است یک کاتتر ساکشن را وارد رحم کند تا برای آزمایشگاه یک نمونه بفرستد. پولیپ های رحمی از طریق بیوپسی اندومتریال تأیید می شوند، با این حال اما بیوپسی هم می تواند پولیپ را از قلم بیندازد و تشخیص ندهد.

اکثر پولیپ های رحمی غیر سرطانی هستند. با این حال، برخی تغییرات پیش سرطانی رحم (هایپرپلازی اندومتریال) یا سرطان های رحمی نیز به شکل پولیپ رحمی خود را نشان می دهند. به احتمال زیاد پزشک شما پیشنهاد می دهد که پولیپ را خارج کنید و نمونه ای از بافت آن را برای آنالیز آزمایشگاهی می فرستد تا از عدم وجود سرطان رحم مطمئن شود.

 

درمان:

برای پولیپ های رحمی، پزشک شما ممکن است موارد زیر را پیشنهاد کند:

  • برای مدتی صبر کنید و مراقب علائم باشید. پولیپ های رحمی کوچک ممکن است به خودی خود از بین بروند. درمان پولیپ های کوچک لازم نیست و ضرورتی ندارد، مگر اینکه در معرض خطر سرطان رحم باشید.
  • مصرف دارو. داروهای هورمونی خاصی هستند (مثل پروژستین ها) که می توانند علائم پولیپ را کاهش دهند. اما مصرف چنین داروهایی معمولا در بهترین شکل خود راه حلی کوتاه مدت به حساب می آید. علائم معمولا بعد از اینکه مصرف داروها را قطع می کنید عود می کنند.
  • خارج سازی از طریق عمل جراحی. در حین هیستروسکوپی، ابزاری داخل هیستروسکوپ می شود و این امکان را می دهد که پولیپ خارج شود. پولیپ خارج شده به احتمال زیاد برای معاینات میکروسکوپی به آزمایشگاه فرستاده می شود.

اگر پولیپ رحمی سلول سرطانی داشته باشد، پزشک شما در مورد قدم های بعدی در ارزیابی و درمان به شما راهنمایی های لازم را می دهد.

به طور کاملا نادر، پولیپ ها دوباره عود می کنند. اگر چنین اتفاقی افتاد، باید دوباره درمان را انجام دهید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *