سلامت زنان

ادامه قسمت سوم

تمایلات جنسی

تمایلات جنسی هر زنی یعنی رفتار و اعمال جنسی او. یک زن در طول زندگی اش تغییرات زیادی را تجربه می کند، نه تنها در بدنش بلکه در رفتار و سبک زندگی اش نیز این تغییرات قابل لمس خواهند بود.

هورمون های جنسی مثل استروژن و پروژسترون تأثیر عمیقی روی زندگی جنسی یک زن دارند. زنان همچنین تستوسترون نیز تولید می کنند زیرا برای تحریکات جنسی لازم است. در انسان ها، تحریک جنسی ربطی به تولید مثل ندارد و زنان حتی زمانی که قدرت باروری ندارند هم می توانند فعالیت جنسی داشته باشند.

هنوز در مورد اینکه چه چیزی عامل تحریک یا ضد تحریک یک زن می شود اطلاعات زیادی در دسترس نیست. تخمین زده می شود که حدود ۵۰ میلیون زن در تحریک جنسی مشکل دارند. این مشکلات شامل تمایلات جنسی پایین، ناسازگاری یا نفرت جنسی، دشواری در تحریک (مثل ناتوانی جنسی در مردان) و درد در هنگام نزدیکی (دیسپارونیا) می شود.

بعضی حرکات ورزشی تحریک را بالا می برد، در حالیکه برخی بیماری های مزمن، آرتروز، سرطان، دیابت، مشکلات قلبی عروقی، بیماری های روانی و افسردگی می توانند مانع آن شوند. مصرف الکل و داروهای خاص مثل آرام بخش ها نیز می توانند از تحریک جنسی جلوگیری کنند.

بعد از موفقیت سیلدنافیل (ویاگرا) و داروهای دیگری که برای درمان ناتوانی جنسی مردان تولید شده اند، حالا تحقیقات بسیاری در حال انجام روی داروهایی است که می توانند جریان خون را به واژن و نواحی اطراف آن افزایش دهند و در نتیجه تا حدی به تحریک جنسی زنان کمک کنند.

 

باروری، جلوگیری از بارداری، و ناباروری

باروری یعنی توانایی بچه دار شدن. اکثر زنان خواستار این هستند که زمان باردار شدن شان را خودشان تعیین کنند. در کشور آمریکا، ۹۴ درصد زنان بین ۱۵ تا ۴۴ سال از یکی از روش های جلوگیری از بارداری استفاده می کنند تا بارداری ناخواسته نداشته باشند.

به طور ایده آل، استفاده از روش های جلوگیری مسئولیتی است که هر دو شریک جنسی باید بر عهده بگیرند. انتخاب نوع روش نیز باید تصمیمی دوطرفه باشد. در واقعیت اما، مسئولیت نهایی جلوگیری از بارداری اغلب اوقات بر عهده زنان است! گزینه هایی که زنان می توانند از بین آنها انتخاب کنند عبارتند از: قرص های ضدبارداری، اسپرم کش ها، دیافراگم، کلاهک دهانه رحمی، روش ریتمیک/تقویمی، استفاده از IUD و … . در کل، محافظت های طولانی مدت (مثل قرص و IUD) خیلی بهتر و بیشتر از تصمیمات دقیقه نودی (مثل کاندوم یا اسپرم کش) که دقیقا قبل از شروع مقاربت استفاده می شوند تأثیر دارند.

هر زنی که می خواهد از بارداری جلوگیری کند باید بداند که کدام متد برای او مناسب تر است. او باید این را هم در نظر بگیرد که کدام روش بیشترین محافظت را در برابر بیماری های مقاربتی (STD) مثل HIV و ایدز دارد.

واضح است که نقطه مقابل باروری، ناباروری است. ناباروری مشکلی است که تقریبا از هر ۵ زوج یکی را درگیر می کند. ناباروری در زنان مشکلی است که با افزایش سن بیشتر می شود، مخصوصا بعد از سن ۳۵ سالگی. صرف نظر از سن، یک زن و شریک زندگی اش باید از لحاظ پزشکی ارزیابی شوند تا دلیل ناباروری مشخص شود و، در صورت امکان، مشکل برطرف شود. روش های درمانی که در اختیار زوج ها قرار می گیرد روز به روز در حال پیشرفت است. این روش ها شامل تکنولوژی های فوق پیشرفته تولید مثل (از قبیل IVF، تزریق اسپرم (ICSI) و استفاده از تخمک یا اسپرم اهدایی) می شود. یکی دیگر از گزینه ها برای این زوج ها مثل همیشه به سرپرستی گرفتن فرزند است.

 

بارداری

بهتر است که قبل از اقدام به بارداری، اقدام های لازم انجام بگیرد. با این حال تخمین زده می شود که حدود ۴۰ درصد از بارداری ها بدون برنامه ریزی قبلی هستند. این یعنی خیلی از زنان بدون اینکه آمادگی داشته باشند باردار می شوند.

طبیعتاً زمان ایده آل برای آموزش دیدن در مورد بارداری، زمانی نیست که بارداری صورت گرفته است. برای اینکه مادر آینده بتواند کوکی سالم به دنیا بیاورد، باید بداند که قبل از بارداری چه کارهایی باید  انجام شود و بعد از اینکه متوجه بارداری شد چه کارهایی باید بکند.

برای یک زن، برنامه ریزی برای بارداری یعنی یاد گرفتن اینکه چطور می تواند سلامت خود و کودکش را در آینده تأمین کند. برای مثال:

  • خانمی که قصد بارداری دارد باید بداند که برخی بیماری ها هستند که وجودشان یا فرآیند درمانشان می تواند بارداری را مختل کند، مثل افسردگی، صرع، بیماری تیروئید، آسم، لوپوس و دیابت.
  • اگر این خانم سیگار می کشد، باید آن را ترک کند، زیرا خانم هایی که سیگار می کشند احتمال بیشتری برای سقط جنین یا مرده زایی دارند.
  • او باید از مضرات و خطرات مصرف الکل در طول بارداری آگاه باشد.
  • او همچنین باید بداند کدام داروها را می تواند مصرف کند و استفاده از کدام داروها باید قطع شود.
  • آزمایشات و تست های بسیاری هستند که سلامت و رشد جنین را نشان می دهند.
  • در آخر، او باید از قبل خود را برای زایمان آماده کند. اگرچه خود بارداری فقط ۹ ماه طول می کشد، اما دوره ای است که قبل آن، طی آن و پس از آن سلامت زنان به طور ویژه ای نیاز به مراقبت دارد.

سلامت زنان

ادامه قسمت دوم

 

سرطان در زنان

سرطان های خاصی هستند که به طور ویژه ای جزو دغدغه های اصلی زنان هستند. نه تنها سرطان هایی که اندام زنانه را درگیر می کند مثل سرطان سینه، دهانه رحم، رحم، و تخمدان، بلکه سرطان لوزالمعده (پانکراس)، روده بزرگ و ریه نیز شامل آنها می شود.

سرطان سینه دومین دلیل اصلی مرگ و میر بر اثر سرطان محسوب می شود. در آمریکا، یک زن حدود ۱۲٫۴ درصد احتمال ابتلا به سرطان سینه را دارد. مطالعات پژوهشی نشان می دهد که هرچه در زمان تشخیص این سرطان، اندازه آن کوچکتر باشد شانس بهبود بیشتر است. در حال حاضر، ماموگرافی و سایر معاینات سینه (مثل استفاده از دستگاه برست لایت) برای تشخیص زودهنگام این عارضه توصیه می شوند. کشف جهش های ژنتیکی ارثی کمک بزرگی به شناسایی حداقل بعضی از زنانی که ریسک بالاتری برای ابتلا به این نوع سرطان را دارند می کند.

سرطان تخمدان، به دلیل اینکه اغلب اوقات در مراحل اولیه قابل تشخیص و شناسایی نیست، به «قاتل خاموش» معروف است. با اینکه سرطان تخمدان می تواند در هر سنی اتفاق بیفتد، ریسک ابتلا به آن با افزایش سن بالا می رود، و اگر سابقه خانوادگی هم وجود داشته باشد که خطر بیشتر هم می شود. از هر ۷۰ زن در آمریکا یک نفر به سرطان تخمدان مبتلاست.

سرطان کولورکتال، کولون یا رکتوم، سرطانی است که روده بزرگ و مقعد را درگیر می کند. اکثر موارد سرطان روده بزرگ در افراد بالای ۵۰ سال رخ می دهد. اگر خانمی سابقه ابتلا به سرطان سینه، رحم، یا تخمدان داشته باشد احتمال ابتلا به سرطان روده نیز در او بالاتر است. توصیه می شود تمام خانم های بالای ۵۰ سال به صورت مرتب معاینات لازم را انجام دهند. پژوهش ها نشان داده اند که رژیم غذایی که سرشار از میوه و سبزیجات است و آنتی اکسیدان فراوانی دارد می تواند از ابتلای خانم ها به سرطان روده بکاهد و آنها را در برابر بیماری های دیگر هم مصون کند.

سرطان ریه اولین عامل مرگ و میر بر اثر سرطان در بین زنان است. از آنجایی که سیگار کشیدن دلیل اصلی سرطان ریه است، واضح است که پرهیز از سیگار یکی از راه های اساسی برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری کشنده است. کم کردن میزان مصرف سیگار در کاهش صدمات وارده بر اثر سیگار کشیدن و همچنین به دست آوردن دوباره سلامت مؤثر است.

 

دغدغه های زیبایی در زنان

برای بسیاری از زنان، مفهوم زیبایی استفاده از لوازم آرایش مثل رژلب و … است. اما زیبایی می تواند معنی دیگری هم داشته باشد: انجام اعمال جراحی که برای تصحیح یک نقص صورت می گیرد و ظاهر را ارتقا می دهد.

طبق تخمین های اخیر، حدود ۶۰۰٫۰۰۰ عمل زیبایی در سال انجام می شود، که البته این رقم بسیار بیشتر از اینهاست. تنوع این اعمال زیبایی و شمار زنانی که زیر تیغ می روند روز به روز در حال افزایش است.

امروزه دیگر بخش های کمی از بدن هستند که عمل زیبایی برایشان وجود نداشته باشد. فرآیندهایی وجود دارد که طی آنها می توان بافت و تونالیته پوست را ارتقا داد، مثل لایه برداری های شیمیایی و درم ابریژن (dermabrasion). تزریق کلاژن و بوتاکس می تواند به رفع چین و چروک های مزاحم کمک کند. لک های مادرزادی (ماه گرفتگی)، خال و واریس می توانند به وسیله تکنیک های مختلف درمان شوند. لیزر می تواند به رفع موهای زائد کمک کند و از سوی دیگر کم مویی (کچلی، آلوپسیا/طاسی منطقه ای) می تواند به وسیله دارو یا کاشت مو درمان شود.

لیپوساکشن به عمل برداشت چربی زیر پوست گفته می شود. پیکر تراشی توسط تکنیک های اولتراسونیک و تومسنت (tumescent) انجام می شود. بسیاری از لیفت ها و جراحی های پلاستیک پوست و چربی اضافه را از بین می برند و شکل بهتری به بافت ها می دهند.

در طی سالها، میلیون ها زن زیر بار عمل سینه برای بزرگتر یا کوچکتر کردن آنها رفته اند. این عمل ها علیرغم محبوبیت خاص خود باعث ایجاد بحث های پزشکی زیادی شده اند. بازسازی سینه اما، به ویژه بعد از سرطان سینه، عملی است که با دید متفاوتی به آن نگاه می کنند. از آنجایی که تمام این عمل ها ذاتا پزشکی محسوب می شوند، بسیار مهم است که هر زنی قبل از انجام آنها از خطرات و مزایای آنها مطلع باشد.

 

قاعدگی

هر زنی تقریبا به مدت ۴۰ سال از زندگی اش پدیده ای طبیعی به نام سیکل ماهانه را تجربه می کند. هر خانمی که باردار نباشد و در سن قبل از یائسگی باشد تقریبا هر ۲۶ تا ۳۵ روز (معمولا هر ماه) از دست دادن خون و بافت ناشی از ریختن دیواره داخلی رحم را دارد. هر سیکل به چند بخش تقسیم می شود: فاز فولیکولار (رشد تخمک)، تخمک گذاری (در اواسط ماه) و فاز لوتئال (که در آن دیواره رحم خود را برای دریافت تخمک بارور شده آماده می کند). اگر تخمک بارور نشود، دیواره رحم می ریزد و خونریزی پریود آغاز می شود. سپس، تمام این مراحل دوباره اتفاق می افتد.

اکثر زنان در نیمه اول سیکل ماهانه خود مشکل چندانی ندارند، اما زمانی که تخمک گذاری انجام می شود، مشکلاتی مثل درد ناحیه لگنی بروز می کند. در طول نیمه دوم سیکل، ممکن است خانم ها PMS یا سندروم پیش از قاعدگی را تجربه کنند و احتمال می رود که هنگام شروع پریود، دردهای شدید، کرمپ و گرفتگی عضلانی مخصوصا در زیر شکم و کمر داشته باشند.

تقریبا بین ۷۰ تا ۹۰ درصد زنان سندروم پیش از قاعدگی یا PMS را تجربه می کنند. علائم PMS شامل زودرنجی، اضطراب، گرفتگی عضلات، نفخ و سردرد می شود. در شرایط وخیم تر، نام این مشکل PMDD یا اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی می باشد که بسیار شدید تر و دردسر ساز تر از PMS است.

تمام مراحل سیکل ماهانه توسط هورمون ها کنترل می شود. تولید این هورمون ها به شرایط جسمی و سلامت عمومی زنان بستگی دارد. کم کردن بیش از حد وزن می تواند به قطع قاعدگی ختم شود. بسیاری از اختلالات هستند که به نوعی یا با عدم وجود قاعدگی در ارتباط اند با قاعدگی هایی که بسیار طولانی، سنگین، غیر منظم یا دردناک هستند. این مشکلات، که شامل سندروم پلی کیستیک و اندومتریوز می شود، باید از طریق پزشکی درمان شود.

با این حال جالب است بدانید که یک عارضه پزشکی در این رابطه وجود دارد که زنان مبتلا به آن در واقع از قاعدگی خود سود می برند. نام این بیماری هموکروماتوز یا سرریز آهن در خون است.

 

ادامه مطلب (قسمت چهارم)

سلامت زنان

ادامه قسمت اول

 

دستگاه تولید مثل زنان

از آنجایی که دستگاه تولید مثل زنان نقش مهم و حیاتی در زندگی آنها دارد، باید توجه بسیار ویژه ای به آن داشت. دستگاه تناسلی زنان شامل رحم، لوله های فالوپ، تخمدان ها، گردنه رحم و واژن می شود. سینه ها نیز می توانند در این گروه باشند، با اینکه، از لحاظ فنی، جزو اصلی دستگاه تناسلی نیستند. سینه زنان نقشی اساسی در بارداری و مادر شدن و دوران شیردهی دارد.

اگرچه کار اصلی دستگاه تولید مثل زنان، دریافت اسپرم و باردار شدن است، اما این سیستم نقش بسزایی در «زن بودن» یک زن دارد. به دلیل وجود پیچیدگی های بسیاری که این دستگاه دارد، خانم ها  مشکلات پرشماری را از عفونت های قارچی و باکترایی گرفته تا فیبروم در رحم و کیست تخمدان تجربه می کنند.

اگر قرار باشد که خانمی در رابطه با سلامت خودش تصمیم آگاهانه بگیرد، باید دستگاه تناسلی خود را به خوبی بشناسد. مثلا یکی از رایج ترین عمل های جراحی که روی زنانی که باردار نیستند صورت می گیرد، عمل هیستروکتومی است. هیستروکتومی عمل برداشتن رحم از طریق جراحی است که منجر به قطع سیکل ماهانه و همچنین عدم توانایی زنان برای بارداری می شود. یک خانم باید قبل از تصمیم در مورد اینکه آیا هیستروکتومی برای او بهترین گزینه است یا خیر، اطلاعات کافی داشته باشد و تمام گزینه های ممکن و روش های جایگزین (مثل کاواترم) و همچنین مزایا و عوارض احتمالی هر راهکار را بداند.

 

هورمون های زنانه

هورمون یک ماده شیمیایی است که توسط یکی از بافت های بدن ترشح می شود و توسط مایعات موجود در بدن در سرتاسر بدن سفر می کند تا بافت هدف دیگری را تحت تأثیر قرار دهد. در اصل، هورمون ها «پیامرسان های شیمیایی» هستند. خیلی از هورمون ها، به ویژه آنهایی که روی رشد و رفتار تأثرگذارند، هم در زنان وجود دارند هم در مردان. با این حال، این غالبا خانم ها هستند که یک جورهایی در مظان اتهام «هجوم هورمونی» می باشند.

بعضی هورمون ها خانم ها را به طور خاصی نگران می کنند. هورمون های جنسی که توسط تخمدان ها تولید می شود نه تنها در رشد، حفظ و نگهداری و ترمیم بافت دستگاه تناسلی نقش دارند، بلکه روی بافت های دیگر بدن نیز تأثیرگذارند (مثل توده استخوانی). این می تواند برای زنانی که علاقه شدیدی به بافت چربی کم دارند مشکل ساز باشد (مثل ورزشکاران، مدل ها، بالرین ها) و همچنین خانم هایی که مشکلات تغذیه ای مثل بی اشتهایی دارند. زنانی که بافت چربی کمتری دارند غالبا هورمون جنسی کافی تولید نمی کنند. بنابراین ممکن است قطع زودهنگام عادت ماهانه (آمنوره)، پوکی استخوان، و بسیاری از مشکلاتی را که زنان یائسه و پیش یائسه دارند تجربه کنند.

بعد از یائسگی، بدن زنان هورمون های زنانه کمتری تولید می کند (استروژن و پروژسترون). علائم کمبود استروژن را اینجا بخوانید. علائم یائسگی می تواند برای خانم ها ایجاد دردسر کند. بسیاری از پزشکان برای آرام کردن این علائم هورمون درمانی (HT, HRT, ERT, ET) را تجویز می کنند. البته طول این نوع درمان نباید زیاد شود چراکه احتمال حمله قلبی و تا حدی هم احتمال ابتلا به سرطان سینه را افزایش می دهد.

مشکلات هورمونی برای زنان فقط مربوط به هورمون های جنسی نمی شود. برای مثال، بیماری های تیروئیدی (پرکاری تیروئید یا کم کاری تیروئید) در زنان شیوع بیشتری نسبت به مردان دارد.

 

بیماری هایی که در زنان شایع تر است

بسیاری از بیماری ها زنان و مردان را به یک اندازه تحت تأثیر قرار می دهد، اما بعضی از آنها بیشتر زنان را مبتلا می کنند. برای مثال، سنگ کیسه صفرا در زنان ۳ تا ۴ برابر بیشتر از مردان است. تقریبا ۱۸ درصد زنان در آمریکا در مقایسه با تنها ۶ درصد از مردان از میگرن رنج می برند (تقریبا یک مرد در مقابل ۳ زن). مشکلات دیگری که در زنان بیشتر دیده می شود شامل سندروم روده تحریک پذیر (IBS) و عفونت مجرای ادراری می شود.

عفونت مجرای ادراری عفونت کلیه و مثانه را در بر می گیرد و خانم ها بیشتر به آنها دچار می شوند. بیماری های کلیوی یکی از اصلی ترین دلایل فشار خون بالاست و بعد از ۵۰ سالگی، فشار خون در زنان بیشتر از مردان است.

بیماری های دیگری که در زنان شایع تر است اختلالات خودایمنی (مثل M.S. و لوپوس) است. در این بیماری ها سیستم ایمنی بدن به بافت خود بدن حمله می کند. اختلالات خود ایمنی حداقل ۱۲ میلیون آمریکایی را مبتلا کرده است که سه چهارم آنها زنان هستند. تقریبا ۱٫۳ میلیون آمریکایی به یکی از این اختلالات تحت عنوان روماتیسم مفصلی دچار اند که دو سوم آنها را زنان تشکیل می دهند.

پوکی استخوان، عارضه ای که در آن تراکم استخوان کاهش پیدا می کند، هم در زنان رخ می دهد هم در مردان. با این حا، در کل مشکلی است که بیشتر زنان را درگیر می کند. بعضی از مطالعات نشان می دهد که تقریبا از هر ۲ زن یکی از آنها بعد از ۵۰ سالگی از پوکی استخوان رنج خواهد برد. در سن ۶۵ سالگی، برخی زنان نیمی از توده استخوانی خود را از دست داده اند. پزشک یک خانم می تواند تراکم استخوانی او را ارزیابی کند و برای جلوگیری از کمتر شدن توده استخوانی راه حل های مناسب را ارائه دهد.

 

ادامه مطلب (قسمت سوم)

سلامت زنان

مردان و زنان مشکلات جسمی مشترکی با هم دارند، اما زنان مشکلات خاص خودشان را دارند که باید به طور خاصی هم به آنها رسیدگی شود.

در طی قرن ها، زندگی زنان دستخوش تغییرات بسیاری شده است. از لحاظ تاریخی، زندگی برای اغلب زنان خیلی سخت بوده است. جدای از شمار بیماری ها و خطراتی که آنها را تهدید می کرد، زنان غالبا زمانی که خودشان به تازگی دوران کودکی را پشت سر گذاشته بودند (یا حتی خیلی اوقات در همان سنین کودکی) هم ازدواج می کردند و هم بچه دار می شدند. خیلی از آنها بارداری های مکرر داشتند که شاید بسیاری از این بارداری ها ناخواسته بود. در گذشته، خود زایمان نیز امری خطرناک بود و گاهی منجر به مرگ مادر می شد. اکثر زنان در قدیم آن قدری عمر نمی کردند که بخواهند نگران یائسگی و دوران سالمندی باشند.

در سال ۱۹۰۰، میانگین عمر یک زن تقریبا ۵۰ سال بود. اما حالا، در هزاره جدید، امید به زندگی در زنان به تقریبا ۸۲ سال می رسد، رقمی که رو به افزایش نیز هست. زنان نه تنها عمر بیشتری می کنند بلکه به دنبال بهبود هر چه بیشتر کیفیت زندگی در سال های پیش رویشان هستند. برای به دست آوردن این هدف، هر زنی باید مسئولیت بدن خود را بر عهده بگیرد و درک کند که چطور می تواند سلامت شخصی خود را ارتقا دهد. اینکه مردان هم در کنار زنان به این موضوع اهمیت بدهند و درک و حمایت خود را دریغ نکنند بسیار حائز اهمیت است.

دانش پزشکی زنان (زنان و زایمان/gynecology) شاخه ای از علم پزشکی است که مسائل مربوط به زنان را مورد بررسی قرار می دهد. کلمه gynecology از دو بخش gyneco به معنی زن و logic به معنی دانش تشکیل شده است. این دو بخش در کنار هم می شود: دانش زنان.

بسیار مهم است که هر زنی به دانش در این زمینه دسترسی داشته باشد، نه فقط در مورد دستگاه تناسلی خود، بلکه در مورد تمام اجزای بدنش.

 

سلامت عمومی زنان

اطلاعات موثق بسیاری نه تنها در رابطه با مشکلات اساسی مثل سوء هاضمه، پرخوری، استرس، مصرف الکل، اعتیاد و افسردگی بلکه درباره تغذیه سالم، سلامت قلب و ورزش در اختیار خانم ها هست. برای مثال، اینکه یک خانم وزن متعادلی داشته باشد بسیار ضروری است. اگر دور کمر خانمی بیشتر از ۳۵ اینچ (یا ۸۹ سانتی متر) باشد، احتمال بیشتری می رود که به مشکلات  قلبی، فشار خون بالا و دیابت مبتلا شود. خوردن وعده های غذایی سالم، حذف تنقلات بعد از شام و قرار دادن فعالیت بدنی به عنوان بخشی از روتین زندگی باعث به دست آمدن وزن دلخواه و به تبع آن جلوگیری از بروز مشکلات جسمی و روحی مزمن می شود.

استعمال دخانیات، که رایج ترین آن سیگار است، سلامت همه را به خطر می اندازد. متاسفانه خیلی از خانم ها با اینکه از این خطرات مطلع اند باز هم به سیگار کشیدن ادامه می دهند. هر چند شمار خانم هایی که سیگار می کشند در حال کاهش است ولی همچنان ۱۶ درصد سیگاری ها را زنان تشکیل می دهند. خطرات سیگار کشیدن برای خانم ها عبارتست از: سرطان، بیماری قلبی، و مشکلات جسمی بیشمار دیگر.

مصرف بیش از حد الکل نیز برای سلامت مضر است. با اینکه زنان معمولا کمی دیر تر از زنان شروع به مصرف الکل می کنند و میزان نیز کمتر است، همان میزان کم هم می تواند در زنان منجر به مسمومیت الکلی، سیروز (تشمع کبدی) و هپاتیت شود.

زنان باید بدانند که سوخت و ساز بدن آنها در برخورد با برخی داروها  نسبت به مردان متفاوت است. در برخی موارد و در مورد بعضی داروها، متابولیسم آنها می تواند کند تر باشد و در موارد دیگر سریع تر. به همین دلیل بسیار مهم است که خانم ها در مورد داروهایی که مصرف می کنند، دوز مصرفی و واکنش بدنشان اطلاعات کافی داشته باشند.

 

آناتومی بدن زنان

در ساختار بدنی زنان و مردان تفاوت های عمده ای وجود دارد که باید در نظر داشت. از آنجا که امروزه زنان بیشتر ورزش می کنند تفاوت ها ساختاری آنها با مردان بیشتر قابل شناسایی است و دلیل آن هم اغلب این است که صدمات ورزشی در هر جنسی متفاوت است. در زنان، عضلات همسترینگ به قدرتمندی مردان نیست. پاهای زنان نسبتا بلند تر و بالا تنه آنها کوتاه تر از یک مرد در همان قد و هیکل است. مرکز ثقل زنان پایین تر است، توده عضلانی کمتری دارند، تراکم استخوانی شان کم تر است و درصد چربی بدنشان بالاتر است.

تفاوت های آناتومی در زنان و مردان خیلی فراتر از سیستم تولید مثل و اسکلت بدن است؛ برای مثال، تفاوت های مغزی و قلبی. در واقع، بیماری های قلبی یکی از اصلی ترین عوامل مرگ و میر در زنان به شمار می آید. در آمریکا، از هر سه زن یک نفر به یکی از انواع بیماری های قلبی عروقی دچار است.

زنان معمولا اولین سکته قلبی خود را ۱۰ سال دیرتر از مردان تجربه می کنند. به دلایلی که هنوز مشخص نیست (و نیاز به تحقیق بیشتری دارند)، احتمال مرگ یک زن در سن پایین تر در اثر سکته قلبی بسیار بیشتر از یک مرد است. به علاوه، علائم نهفته سکته قلبی در زنان ممکن است با مردان فرق داشته باشد. خانم ها اغلب این علائم را نادیده می گیرند و دنبال درمان آن نیستند. اما هر زنی باید برنامه سلامت قلبی خود را داشته باشد.

 

ادامه مطلب (قسمت دوم)

شایع ترین مشکلات زنان

زندگی را تصور کنید که هیچ بیماری و ناخوشی در آن وجود ندارد. با اینکه هیچ ضمانتی در این باره وجود ندارد، پژوهش های علمی بسیاری صورت گرفته اند تا زندگی طولانی و سالم را امکان پذیر کند.

به منظور کمک به بهبود سلامت زنان، در اینجا ۵ تا از مشکلات پزشکی را که بیشتر باعث نگرانی آنهاست مورد بررسی قرار داده ایم: بیماری های قلبی، سرطان سینه، پوکی استخوان، افسردگی و بیماری خودایمنی.

ما سعی کردیم به عوامل خطرساز هر یک نگاه کنیم و از متخصصین راه های پیشگیری از ابتلا به هرکدام را بپرسیم.

برای اینکه از موارد مطرح شده در این مقاله به نحو احسن بهره ببرید، باید کاملا مسئولیت سلامت خود را بر عهده بگیرید. خانم ها باید با پزشک خود همکاری کامل را داشته باشند تا بتوانند سوابق پزشکی خانوادگی شان را تعیین کنند، اطلاعات بهداشتی خود را ارتقا دهند و اهمیت بیشتری به بدن خود بدهند. هرکس به خوبی می داند چه چیزی حالش را خوب می کند و چه زمانی حال خوشی ندارد. داشتن درک درست از بدنتان کلید اصلی سلامتی است.

 

بیماری قلبی

بیماری قلبی یکی از مهم ترین عوامل مرگ و میر در زنان و مردان است. در میان خانم ها، این مشکل تقریبا ۲۹ درصد از میزان مرگ و میر را بر عهده دارد! البته مرگ به خودی خود بزرگ ترین مشکل در بین خانم هایی که بیماری قلبی دارند به حساب نمی آید. دردسر اصلی، مرگ در سنین خیلی پایین و همچنین بروز ناتوانی در بیماران است.

خیلی از زنان به دلیل بیماری قلبی در دهه ۶۰ زندگی خود فوت می کنند، زمانی که کسی فکرش را هم نمی کند، چون این سن دیگر در کشور ما خیلی پایین محسوب می شود. شمار بسیاری دیگر از خانم ها هستند که سالیان سال با این بیماری دست و پنجه نرم می کنند – مدام نفس کم می آورند، نمی توانند به راحتی از پله ها بالا بروند و … خلاصه اینکه بیماری قلبی باعث بروز اختلال و ناتوانی در زندگی روزمره شان شده است.

با اینکه مردان بیشتر به دلیل این بیماری می میرند، مشکل اینجاست که تشخیص بیماری قلبی در زنان خیلی دیرتر صورت می گیرد، یعنی زمانی که دیگر خیلی دیر شده و عملا نمی توان کاری انجام داد. علائمی که در زنان و جود دارد مختص زنان است و اغلب اوقات توسط پزشک یا حتی خودشان از قلم می افتند. وقتی به علائم فکر می کنیم، اولین چیزی که به ذهنمان می رسد درد قفسه سینه است و بس! شاید بعضی افراد این علامت را داشته باشند ولی ممکن است بقیه درد مختصر در فک، درد در شانه، سرگیجه، حالت تهوع یا تنگی نفس هم داشته باشند.

 

تحقیقات نشان داده است که عوامل خطرساز بیماری های قلبی به این صورت است:

  • افزایش سن
  • عوامل ارثی (که شامل نژاد هم می شود). افرادی که سابقه خانوادگی دارند در خطر بیشتری هستند.
  • استعمال دخانیات
  • مصرف مدام الکل
  • کلسترول بالا
  • فشار خون بالا
  • عدم فعالیت بدنی
  • چاقی مفرط و اضافه وزن
  • دیابت

خطر ابتلا به بیماری قلبی در زنان خیلی بیشتر است. اگر زنان هرچه زودتر و در سنین پایین تر شروع به داشتن رفتار و عادات سالم تر داشته باشند، خطر مبتلا شدن به بیماری قلبی و سکته در آنها کاهش می یابد. برای شروع می توان سبک زندگی را کمی تغییر داد و یک رژیم غذایی سالم و برنامه ورزشی منظم را به آن اضافه کرد.

 

سرطان سینه

سرطان سینه یکی از شایع ترین سرطان ها در بین زنان است. بعد از سرطان ریه، این دومین سرطانی است که باعث مرگ و میر در بین زنان است.

متخصصین بر این باورند که ترس از سرطان سینه گاهی به قدری زیاد و غیر قابل کنترل می شود که زنان از مراجعه به پزشک و اسکرین شدن خودداری می کنند و یا حتی آنها را وادار به گرفتن تصمیماتی آنی مثل ماستکتومی (برداشتن سینه ها از طریق جراحی) می کند که شاید گاهی اوقات اصلا لازم نباشد.

درمان های زیادی برای سرطان سینه وجود دارد و در اکثر مواقع می توان آن را پشت سر گذاشت. پس توصیه پزشکان به خانم ها این است که بر اساس احساسات خود تصمیم نگیرند و سعی کنند در رابطه با این مسئله تا جای ممکن اطلاعات پزشکی خود را بالا ببرند.

 

عوامل خطرساز سرطان سینه عبارتند از:

  • افزایش سن
  • ژن ها. تقریبا ۵ تا ۱۰ درصد سرطان سینه مرتبط با جهش های ژنتیکی است.
  • سابقه خانوادگی
  • سابقه شخصی
  • نژاد. زنان سفیدپوست نسبت به زنان آفریقایی-آمریکایی ریسک ابتلای بیشتری دارند. با این حال، احتمال مرگ آفریقایی-آمریکایی ها بر اثر این بیماری بسیار بالاتر است.
  • سابقه بافت برداری غیر عادی از سینه
  • برخورد اشعه مضر به سینه در گذشته
  • شروع زودهنگام قاعدگی (قبل از ۱۲ سالگی) یا یائسگی بعد از ۵۵ سالگی
  • نداشتن بچه
  • استفاده از دارو (مثل دی اتیل استیل بسترول)
  • مصرف بیش از حد الکل
  • چاقی مفرط

توصیه پزشکان این است که وزن خود را کنترل کنید، ورزش کنید، سیگار را ترک کنید و برای معاینه و اسکرین منظم به متخصص مراجعه کنید. همچنین سعی کنید موارد خطرساز را نیز در ذهن داشته باشید.

فقط به این خاطر که مادرتان سرطان سینه نداشته به این معنی نیست که شما در مقابل این بیماری مصون هستید. همزمان بسیار حائز اهمیت است که بدانید خیلی از زنانی که یک یا چند تا از ریسک فاکتورهای بالا را دارند هیچ وقت به سرطان سینه مبتلا نمی شوند.

 

پوکی استخوان

تا قبل از کشف شدن پوکی استخوان، پشت خمیده و کمر درد و ضعف چیزهایی بود که فقط در زنان خیلی مسن دنبالشان بودیم. در حال حاضر، راهکارهایی وجود دارد که زنان و دختران می توانند به کار بگیرند تا از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری کنند.

پوکی استخوان نزدیک به ۴۴ میلیون آمریکایی را تهدید می کند که ۶۸ درصد آنها زنان هستند. پوکی استخوان تا حد زیادی قابل پیشگیری است. رفتارهایی که زنان در کودکی شروع می کنند و در نوجوانی و جوانی هم ادامه می دهند در واقع نقش مهمی در به وجود آمدن این بیماری می کند. این موضوع به این دلیل است که بدن حجم زیادی از استخوان را تا قبل از ۳۰ سالگی می سازد. سپس دیگر استخوان جدید تولید نمی شود و تمرکز اصلی روی حفظ و نگهداری استخوان قدیمی خواهد بود.

برای استحکام و تقویت استخوان ها هیچ وقت دیر نیست. بدن شما هرکاری لازم باشد برای ترمیم آسیب هایی که به استخوان وارد شده انجام می دهد. اما به شرطی که شما هم ابزار لازم را برایش فراهم کنید. مثل مصرف کلسیم و انجام فعالیت های روزانه که با وزن شما مطابقت دارد.

 

عوامل خطرزای پوکی استخوان عبارتند از:

  • جنسیت (زن بودن)
  • افزایش سن
  • چهارچوب استخوانی ظریف و کوچک داشتن
  • قومیت. زنان سفیدپوست و آسیایی خطر ابتلای بیشتری دارند.
  • سابقه خانوادگی
  • هورمون های جنسی. کم شدن سیکل قاعدگی و کاهش استروژن به دلیل یائسگی
  • بی اشتهایی عصبی (آنورکسیا)
  • رژیم غذایی که فاقد کلسیم و ویتامین D است
  • استفاده از برخی داروها
  • زندگی بی تحرک و یکنواخت
  • استعمال دخانیات
  • مصرف مدام الکل

برای اطمینان از سلامتی خود با پزشک مشورت کنید و آزمایشات لازم را انجام دهید.

 

افسردگی

افسردگی زنان را بیشتر از مردان تحت تأثیر قرار می دهد.طبق تحقیقات، سالانه تقریبا ۱۲ میلیون زن دچار اختلالات افسردگی می شوند (در مقایسه با سالانه تنها ۶ میلیون مرد). زنان در زندگی خود احتیاج دارند بیشتر  با دیگران در ارتباط باشند. در غیر این صورت بیشتر به افسردگی دچار می شوند. گاهی اوقات تغییرات هورمونی نیز می تواند اوضاع را وخیم تر کند علی الخصوص بعد از بارداری یا نزدیک یائسگی.

 

عوامل خطر ساز دیگر در افسردگی عبارتند از:

  • سابقه فردی
  • سابقه خانوادگی
  • سابقه مشکلات قلبی
  • بیماری مزمن جدی
  • مشکلات در زندگی مشترک
  • استفاده از مواد مخدر
  • استفاده از موادی که افسردگی را تحریک می کند مثل داروهای فشار خون یا تشنج
  • عوامل استرس زا، مثل از دست دادن شغل یا مرگ عزیزان
  • بیماری هایی مثل کمبود ویتامین یا مشکلات تیروئیدی
  • بعضی اعمال جراحی
  • سابقه آزار جنسی یا جسمی در کودکی
  • نگرانی یا اضطراب بیش از حد
  • اختلالات غذایی (بی اشتهایی عصبی، پرخوری، …)

برای کاهش خطر ابتلا به افسردگی توصیه می شود دنبال دلیلی برای بیدار شدن در صبح روز بعد باشید. عواملی مثل کار، جامعه، عشق، حیوانات خانگی و کارهای داوطلبانه می توانند دلایل خوبی باشند.

بر اساس اطلاعات آماری، سالم ترین بزرگسالان، چه زن چه مرد، کسانی هستند که در رابطه ای موفق هستند و از خود و دیگران مراقبت می کنند.

 

بیماری خودایمنی

بیماری های خودایمنی به گروهی از اختلالاتی می گویند که در آن دستگاه ایمنی بدن به خود بدن حمله می کند و بافت آن را نابود می کند و یا تغییر می دهد. بیش از ۸۰ نوع بیماری مزمن جدی در این طبقه بندی وجود دارد مثل لوپوس، ام اس و دیابت نوع ۱٫ تقریبا ۷۵ درصد بیماری های خودایمنی در زنان به وجود می آید. به خودی خود، هر کدام این بیماری ها به نوعی غیر عادی هستند – به غیر از دیابت، بیماری تیروئید و لوپوس – اما به عنوان یک گروه، این اختلالات چهارمین و بزرگترین عامل ایجاد ناتوانی در زنان محسوب می شوند.

هنوز مشخص نیست که چرا بدن به خودش حمله می کند، اما عوامل ژنتیکی، هورمونی و محیطی می توانند مؤثر باشند. در این رابطه انجام تحقیقات بیشتری لازم است.

از آنجایی که بیماری های خود ایمنی هنوز به خوبی درک نشده اند، اشاره مستقیم به یک عامل خاص کار دشواری است. علائم بیماری هم زیاد مشخص نیستند و همین موضوع تشخیص مناسب و صحیح را دچار اختلال می کند. با این حال، اگر می دانید که خودتان یا یکی از اطرافیانتان مشکلی دارد سعی کنید سریع تر اقدام کنید.

احتمال دارد که زنان مجبور شوند چندین بار به چندین پزشک مراجعه کنند تا بالاخره مشکل خود را تشخیص دهند. بهتر است اصرار داشته باشید که حداقل یکی از آنها علائم شما را جدی بگیرد. اگر حس کردید که پزشکی علائم شما را جدی نمی گیرد بهتر است به شخص دیگری مراجعه کنید.

کاهش ابتلا به سرطان

بخش سوم

(مطالعه بخش اول)

(مطالعه بخش دوم)

  • از گل و گیاه استفاده کنید. اگرچه هنوز ارتباط آن مشخص نیست، اما گیاهان خانگی می توانند مواد سمی موجود در هوا را از بین ببرند – این مواد شامل مواد شمیایی سرطانزا نیز می شود. در تحقیقی که روی ماده لیمونن انجام شد، گیاهان خانگی توانستند میزان فرمالدهید موجود در فضای خانه را کاهش دهند. از مؤثرترین گیاهان می توان پیچک، سرخس، شمعدانی و اسطخدوس (که عطر خوشایند و طبیعی نیز دارد و ضد استرس است) را نام برد. مطالعات نشان داده اند که گیاهانی که در فضای بسته نگهداری می شوند میزان فرمالدهید و مواد شیمیایی دیگر ار کاهش می دهند. نتایج این تحقیقات حاکی از آن بوده است که استفاده از برخی گیاهان باعث بهبود محیط داخلی خواهد شد و در نتیجه موجب سلامت ساکنین آن فضا می شود.

گل و گیاه

 

  • سبزیجات بخورید. هر رژیم غذایی که دارید فرقی ندارد، سعی کنید همیشه از سبزیجات استفاده کنید که یکی از سالم ترین گزینه هاست و می تواند از سرطان هم جلوگیری کند. از غذاهایی استفاده کنید که پایه گیاهی دارند و مطمئن شوید که این غذاها رنگهای متنوعی هم داشته باشند، این معمولا یعنی اینکه مواد مغذی بیشتر، ویتامین و آنتی اکسیدان های فراوان تری دریافت می کنید. هدف شما باید استفاده هفتگی تقریبا ۳ پیمانه سبزیجات باشد – چیزهایی مثل کلم کالی، اسفناج، کولارد و … باشد. اگرچه موسسه ملی سرطان می گوید که مطالعات به طور کامل ثابت نکرده اند که سبزیجات می توانند جلوی سرطان را بگیرند، بعضی تحقیقات حاکی از آن بوده است که ارتباط مثبتی وجود دارد. زمانی که شما غذاهای بیشتری با پایه گیاهی مصرف کنید، بدنتان را سرشار از فیتوکمیکال ها و آنتی اکسیدان ها می کنید که با سلول های سرطانی می جنگند. این کار مثل این است که هر روز زره به تن می کنید تا از بدنتان محافظت کنید.

خوردن سبزیجات

 

  • وزنتان را کم کنید. اضافه وزن یا چاقی هیچ وقت برای سلامتی خوب نیست و می تواند خطر ابتلا به سرطان را نیز افزایش دهد. داشتن وزن مناسب و همچنین یک شاخص توده بدنی (BMI) سالم خطر کلی ابتلا به سرطان را کاهش می دهد. بر اساس گفته های انجمن سرطان آمریکا، وزن بسیار بالا یکی از دلایل اصلی مرگ بر اثر سرطان است. داشتن اضافه وزن بیش از حد با بالا رفتن سن خطر سرطان را بالا می برد، به ویژه سرطان سینه بعد از یائسگی، سرطان اندومتر و کلیه. اگرچه محققان هنوز از ارتباط دقیق بین وزن و سرطان مطمئن نیستند، اما این موضوع می تواند به دلیل بالا و پایین شدن هورمون ها در بدن باشد (هورمون ها عواملی هستند که رشد سلولی و عملکرد سیستم ایمنی بدن را تنظیم می کنند).

کاهش وزن

 

  • خواب مناسبی داشته باشید. یکی از مهم ترین دلایلی که باید هر شب بین ۷ تا ۸ ساعت خواب کامل داشته باشید این است: محرومیت از خواب به طور مزمن یا عادات خواب نامناسب با ابتلا به سرطان ارتباط مستقیم دارد. مطالعات بسیاری نشان داده است که این موضوع با سرطان های خاصی از قبیل پروستات، روده و سینه مرتبط است. طبق گزارشات مراکز درمان سرطان در آمریکا، این ارتباط می تواند به این دلیل باشد که خواب ناکافی منجر به التهاب و اختلال در عملکرد ایمنی بدن می شود که می تواند رشد سلول های سرطانی را تحریک کند. همچنین، هورمون خواب (ملاتونین) می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان عمل کند، پس اگر خواب کافی نداشته باشید نمی توانید از این مزیت بهره ببرید. به علاوه، خواب کافی برای سلامت عمومی بدن نیز لازم و مفید است.

خواب کافی

 

  • استرس کمتری داشته باشید. اگرچه هنوز به طور کامل ثابت نشده است که استرس عامل مستقیم ایجاد سرطان باشد، اما برخی مطالعات به این موضوع اشاره می کنند. یکی از این تحقیقات نشان می دهد که استرس منجر به تحریک رشد سلول های سرطانی می شود. مطالعاتی که در طول ۳۰ سال گذشته انجام شده است حاکی از آن است که عوامل فیزیولوژیک مثل استرس، افسردگی مزمن و عدم دریافت حمایت اجتماعی لازم می تواند از عوامل پیشرفت سرطان باشند. مطالعه دیگری دلیل این موضوع را نشان داد: زمانی که ژن استرس فعال می شود، سلول های سرطانی رشد می کنند. تمرین آرامش ذهنی و فعالیت های بدنی می تواند به کاهش میزان استرس کمک کند. تمریناتی مثل یوگا، پیاده روی سریع و ارتباط با اطرافیان می تواند منجر به کاهش استرس شود.

استرس

 

  • بروکلی فراوان بخورید. این سبزی خاص برای دور کردن سرطان قدرت ویژه ای دارد. یکی از مطالعات اخیر نشان داده است که سولفورافان (ترکیبی که به وفور در بروکلی وجود دارد) می تواند از بدخیم شدن رشد سلول ها جلوگیری کند. اطلاعات اخیر حاکی از آن است که سولفورافان می تواند در جلوگیری از سرطان های خاصی کمک کند. مقادیر بسیار زیاد بروکلی می تواند ژن «سم زدایی» را فعال کند و در بیمارانی که سرطان های سر و گردن را پشت سر گذاشته اند از برگشت مجدد سرطان جلوگیری کند. در حال حاضر مطالعاتی در حال انجام است تا تأثیر عصاره بروکلی روی سرطان دهان را بررسی کنند.

بروکلی

 

  • چربی کمتری مصرف کنید. همزمان با کم کردن مصرف گوشت قرمز، رژیمی که فاقد چربی های مضر است می تواند در متوقف کردن رشد و پخش شدن سلول های سرطانی بسیار مفید باشد. مطالعه ای روی موش های آزمایشگاهی نشان داد که رژیم پرچرب می تواند باعث سرطان شود. همچنین مطالعه ای روی انسان ها نشان داد که سرطان پروستات در مردانی که چربی اشباع شده فراوانی مصرف می کردند شدیدتر بود. از آنجایی که افرادی که غذاهای چرب زیادی می خورند از سلامت عمومی کمتری برخوردارند، پیدا کردن رابطه مستقیم آن با سرطان کمی دشوار است، ولی در هر صورت مصرف چربی برای بدن مفید نیست. زمانی که به بیمار توصیه می شود غذاهای چرب کمتری مصرف کند، غذاهایی از قبیل ماهی، تخم مرغ، سوپ لوبیا، پاستای کینوآ و … نیز به عنوان منابع خوبی برای پروتئین در کنارش پیشنهاد می شود. زمانی که غذاهای پرشکر و پرچرب مصرف می کنید، سیستم ایمنی بدن شما کم کار می شود که به التهابات سرطانزا منجر می شود. به توصیه پزشکان، اگر ۸۰ درصد رژیم غذایی شما را غلات کامل، میوه ها، سبزیجات، مغزها و حبوبات تشکیل دهد و ۲۰ درصد آن محصولات حیوانی مثل لبنیات، گوشت و تخم مرغ باشد، می توانید میزان مصرف روغن و چربی را محدود کنید.

چربی

 

چند روش برای کاهش خطر ابتلا به سرطان

چند روش برای کاهش خطر ابتلا به سرطان

بخش دوم (ادامه بخش اول)

  • زیاد شیرینی نخورید. متاسفانه، مزه خوب قند و شکر مضراتی هم دارد که یکی از آنها افزایش خطر ابتلا به سرطان است. مطالعه ای در اسپانیا نشان داد که میزان بالای شکر می تواند باعث رشد غیر طبیعی سلول ها شود. نظریه کلی تر این است که عوامل مربوط به مقاومت در برابر انسولین و التهاب عمومی در مقابل بعضی غذاهای فرآوری شده خاص می تواند موجب افزایش احتمال سرطان شود. بهترین راه این است که با استفاده از یک رژیم غذایی که مصرف قند و شکر را محدود می کند وزن خود را کنترل کنید.

Smiling woman eating cake

  • سوسیس و کالباس کمتری بخورید. درست مثل قند و شکر، سعی کنید غذاهای فرآوری شده دیگر را، مخصوصا محصولات گوشتی این چنینی (که طبق آژانس تحقیقات سرطانی IARC جزو مواد سرطانزا محسوب می شوند) از رژیم خود حذف کنید. این محصولات شامل سوسیس، کالباس، بیکن و … می شود. همچنین، از مصرف هر نوع گوشتی که دودی، نمک سود و یا خشک شده پرهیز کنید، چراکه ممکن است منجر به تولید مواد شیمیایی سرطانزا شوند. این که هر از گاهی خودتان را به این مواد غذایی مهمان کنید و کمی لذت ببرید مشکلی ندارد – اما خوردن این مواد به شکل روزانه است که می تواند خطر ابتلا به سرطان روده را تا ۱۸ درصد افزایش دهد. تحقیقات نشان داده است که هرچه مصرف گوشت های فرآوری شده بیشتر باشد، احتمال ابتلا به سرطان روده و سایر بیماری های مزمن نیز بیشتر می شود.

سوسیس و کالباس

  • گوشت قرمز کمتری مصرف کنید. متاسفانه گوشت قرمز هم جزو آن دسته غذاهایی است که طبق تحقیقات IARC می تواند سرطانزا باشد و بنابراین توصیه می شود که کمتر از آن استفاده کنید. به طور ایده آل، باید به گوشت قرمز هم مثل یک غذای لوکس نگاه کنیم و فقط در موقعیت های خاصی مثل مهمانی ها آن را مصرف کنیم درست مثل فرهنگ سنتی مدیترانه ای ها.

گوشت قرمز

  • سعی کنید غذا را گریل نکنید. اگر نمی توانید از خیر مصرف گوشت بگذرید، توصیه می شود حداقل به نوع طبخ آن دقت کنید. تحقیقی که اخیرا در دانشگاه کالیفرنیای شمالی انجام شده، به این نتیجه رسیدند که خوردن گوشت گریل شده و یا باربیکیو ریسک مرگ را در افرادی که سرطان سینه داشتند و درمان شده بودند افزایش می دهد. مواد شیمیایی خطرناکی به نام HCA و PAH هنگام پختن گوشت ماهیچه در دمای بالا روی آتش یا ذغال تولید می شود. این واکنش های شیمیایی موجب ایجاد ترکیباتی در گوشت می شوند که دارای خاصیت سرطانی هستند.

گریل

  • از رژیم مدیترانه ای پیروی کنید. رژیم مدیترانه ای که شامل سبزیجات و میوه های متنوع، غلات کامل، حبوبات، مغزها، روغن زیتون، گوشت ماهی و ماکیان می شود، می تواند خواص ضد سرطانی داشته باشد. یک مطالعه در کشور هلند نشان داد که نوع خاصی از سرطان سینه حدود ۴۰ درصد در زنانی که این رژیم را دنبال می کردند کمتر بود. اما به جای اینکه به فکر غذاهایی باشیم که جادو کنند و از ما در برابر سرطان محافظت کنند، باید به غذاهایی فکر کنیم که در کل برای سلامت عمومی ما مفید هستند. از همین رو، یک رژیم غذایی که شامل میوه ها و سبزیجات زیاد و همچنین انواع لوبیاها، مغزها و تخمه ها می شود و کربوهیدرات کمی دارد (مثل شکر و نشاسته) و میزان کمی هم گوشت پرندگان و ماهی را شامل می شود، می تواند بهترین رژیم برای سلامتی باشد.

رژیم مدیترانه ای

  • هنگام نظافت منزل از دستکش لاستیکی استفاده کنید. مواد سمی محیطی فقط از آلودگی بیرون خانه حاصل نمی شود، آنها می توانند درون منزل هم باشند. محصولات پاک کننده مواد شیمیایی سمی دارند که می تواند منجر به سرطان شود. یک تحقیق نشان داد که زنانی که بیشترین میزان استفاده از پاک کننده ها را داشتند دو برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به سرطان سینه بودند. اما استفاده از این محصولات اجتناب ناپذیر است، پس بهتر است مراتب احتیاط را رعایت کنیم. سعی کنید بدون دستکش با موادی مثل حلّال های قوی، لوله بازکن ها، شیشه شورها و موادی از این دست کار نکنید. یا اینکه بهتر است در صورت امکان از محصولات غیر سمی مثل جوش شیرین و سرکه استفاده کنید.

دستکش

  • گردگیری کنید. اگر پاک کننده ها سرطانزا هستند، پاک نکردن خانه هم همین طور است! طبق یک تحقیق، مواد شیمیایی بسیاری در گرد و غبار منزل وجود دارد. حدوداً ۴۵ ماده شیمیایی در این گرد و غبار شناخته شده است که می توانند موجب بروز سرطان و سایر مشکلات جسمی شوند. این مواد شیمیایی ممکن است از هر طریقی وارد خانه ما بشوند: مصالح ساختمانی، کفپوش ها، مبلمان، فرش و موکت، وسایل الکترونیکی، لباس ها و غیره. به منظور کاهش خطر این مواد، سعی کنید مرتبا گردگیری و نظافت کنید.

گردگیری

  • از بعضی شمع های خاص استفاده نکنید. تا به حال به این فکر کرده اید که شمع های عطری چه احساس خوبی به شما می دهند؟ خب در واقع شاید دارید مواد سمی استنشاق می کنید! در یک مطالعه کوچک در انگلستان، محققان دریافتند که ماده لیمونن با رایحه لیمویی (که در شمع ها، خوشبو کننده های هوا و پاک کننده ها استفاده می شود تا تازگی و طراوت را القا کنند) با اوزون موجود در هوا عکس العمل نشان می دهد و ماده شیمیایی و سرطانزای فرمالدهید را تولید می کند. می توانید بعد از استفاده، پنجره را باز بگذارید تا این ماده خارج شود. اما اصلا بهترین راه این است که از محصولاتی که لیمونن یا حتی رایحه ناشناس دارند و ممکن است حاوی این ماده باشند استفاده نکنید.

شمع عطری

چند روش برای کاهش خطر ابتلا به سرطان

چند روش برای کاهش خطر ابتلا به سرطان

بخش اول

بعد از بیماری های قلبی، سرطان دومین عامل کشنده در آمریکا است. برای کاهش خطر ابتلا به به این وضعیت چه کارهایی می توان انجام داد؟ بیشتر از آنچه که تصورش را کنید می توانید اوضاع را تحت کنترل بگیرید.

  • کولونوسکوپی انجام دهید. یکی از مطمئن ترین راه ها برای جلوگیری از سرطان این است که هیچ وقت از چکاپ های مرتب غافل نشوید. اگرچه میزان مرگ و میر در اثر سرطان روده به دلیل پیشرفت در معاینات تا حدی کاهش پیدا کرده است، اما تخمین زده می شود که یک نفر از هر ۳ نفر بزرگسال بالای ۵۰ سال آن طور که باید معاینه نمی شود. متخصصان گوارش بر این باورند که معاینه برای سرطان روده یکی از مهم ترین روش ها برای کاهش خطر ابتلا است. اگرچه روش هایی مثل اشعه ایکس، سی تی اسکن یا تست مدفوع وجود دارد، اما کولونوسکوپی همچنان حرف اول را می زند. مزیت کولونوسکوپی این است که می تواند در واقع جلوی سرطان روده را بگیرد. در حین انجام کولونوسکوپی، می توان زائده های پیش سرطانی را که پولیپ نام دارند تشخیص داد و خارج کرد. کولونوسکوپی چندان عمل خوشایندی نیست – تحت بیهوشی انجام می شود و باید قبل از انجام آن روده های خود را کاملا خالی و پاکسازی کنید – اما این کار ارزشش را دارد و می تواند شما را از خطر بزرگی نجات دهد.

کولونوسکوپی

  • به دندانپزشک مراجعه کنید. شاید فکر کنید که این چه ربطی به پیشگیری از سرطان دارد؟ اما چکاپ های منظم می تواند هر تغییر غیر معمول در دهان و گلوی شما را آشکار کند. به عقیده متخصصان سر و گردن، متاسفانه روش های معاینه مناسبی برای تشخیص سرطان دهان و گلو وجود ندارد. با این حال دندانپزشکان و درمانگران دیگر می توانند حفره های دهانی را بررسی کنند تا زائده و توده ای وجود نداشته باشد. علاوه بر این، مطالعات نشان داده است که بهداشت ضعیف دهان و دندان یکی از عوامل خطرزا برای ابتلا به سرطان های سر و گردن است، پس به طور روزانه مسواک بزنید و از نخ دندان استفاده کنید. توصیه موسسه ملی سرطان این است که اگر زخمی در دهانتان وجود دارد که خوب نمی شود، گلو درد یا گرفتگی صدای مداوم یا مشکل در بلع دارید، حتما به یک دندانپزشک یا پزشکتان مراجعه کنید.

دندانپزشک

  • در وسط روز از نور خورشید دوری کنید. حتما شنیده اید که می گویند از ضدآفتاب استفاده کنید و تا حمام آفتاب طولانی نگیرید، اما اصلا بهترین راه این است که وقتی نور خورشید در قوی ترین حالت خودش است از آن دوری کنید، مخصوصا در فصل تابستان. متخصصان پوست می گویند وقتی خورشید در وسط آسمان است از رفتن به ساحل پرهیز کنید. بسته به میزان روشن بودن پوست شما این پرهیز می تواند از ۴ صبح شروع شود و تا ۴ بعد ازظهر ادامه داشته باشد. اما اگر به طور مرتب در بیرون از خانه به سر می برید، رنگ لباستان خیلی اهمیت دارد: رنگ های روشنی مثل قرمز و زرد و هچنین رنگ های تیره اشعه های UV بیشتری را جذب می کنند و در نتیجه از پوست شما محافظت می کنند. همچنین از پارچه های استفاده کنید که بافت منسجمی دارند و نور خورشید نمی تواند از آن عبور کند.

نور خورشید

  • به شکل روزانه از آسپیرین استفاده کنید. بسیاری از مطالعات نشان داده است که مصرف روزانه آسپیرین می تواند از سرطان جلوگیری کند. تحقیقات اخیر در مرکز سرطان Yale نشان داده است که آسپیرین حدود ۴۶% میزان ابتلا به سرطان پانکراس را کاهش می دهد. یک تحقیق دیگر در انگلستان حاکی از آن بود که در بین افرادی که به سرطان مبتلا بودند، مصرف آسپیرین می تواند خطر مرگ را کاهش دهد. بر اساس شواهد موجود، این تحقیق نشان داد که استفاده دوز پایینی از آسپیرین توسط مبتلایان به سرطان های روده، سینه، یا پروستات در کنار درمان های دیگرشان می تواند بین ۱۵ تا ۲۰ درصد از مرگ جلوگیری کند و همچنین سرعت سلول های سرطانی را نیز کاهش دهد. پزشکان هنوز هم به درستی نمی دانند آسپیرین چگونه می تواند این کار را بکند – شاید به دلیل تأثیرات ضد التهابی اش باشد، البته تحقیقات نشان داده است که دلیلش همچنین می تواند به خاطر بلوکه کردن ارتباط بین پلاکت ها و سلول های سرطانی باشد که جلوی رشد غیر طبیعی را می گیرد. با پزشک خود مشورت کنید تا ببینید آیا مصرف آسپیرین برای شما مناسب است یا خیر.

آسپرین

  • از دهانشویه استفاده نکنید. درست است در بالا گفتیم که بهداشت دهان و دندان یکی از راه های جلوگیری از ابتلا به سرطان است، اما استفاده روزانه از دهانشویه ها این خطر زا افزایش هم می دهد. به عقیده متخصصان، الکل یکی از عوامل خطرزا در سرطان دهان است، پس دهانشویه هایی که الکل بالایی دارند ریسک بالاتری هم به دنبال دارند. اگرچه این ارتباط هنوز به درستی درک نشده است، محض احتیاط هم که شده سعی کنید دهانشویه ای انتخاب کنید که الکل ندارد – یا اینکه کلا فکر استفاده از دهانشویه را از سر بیرون کنید و به همان مسواک و نخ دندان بسنده کنید.

mouthwash دهانشویه

  • قهوه بنوشید. یک مطالعه در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی حاکی از آن بود که استفاده حتی میزان کمی از قهوه – از هر نوعی (معمولی با بدون کافئین) – به میزان ۲۶ درصد خطر ابتلا به سرطان روده را کاهش می دهد. بر اساس تحقیقات انجمن سرطان آمریکا، دلیل این امر می تواند خواص آنتی اکسیدان دانه های قهوه باشد که خطر سرطان را کاهش می دهد. جالب تر اینکه این فقط سرطان روده را شامل نمی شود بلکه سرطان هایی از قبیل پروستات، کبد، آندومتر و … نیز در این لیست بوده اند. اما حواستان باشد استفاده از شیر خشک، خامه و شکر می تواند به افزایش وزن منجر شود که متعاقبا ریسک ابتلا را بالا می برد. به علاوه اینکه، نوشیدن قهوه در عصر و ساعات پایانی روز چرخه خواب و بیداری را مختل می کند. پس برای مصرف قهوه برنامه منظمی را در نظر بگیرید و از زیاده روی در آن خودداری کنید.

قهوه

  • مصرف الکل را محدود کنید. ارتباط بین مصرف الکل و سرطان تقریبا برای همه شناخته شده است. در واقع، سازمان سلامت آمریکا مصرف نوشیدنی های الکلی را یکی از عوامل بارز سرطانزا معرفی کرده است. استفاده مدام و طولانی مدت از الکل می تواند سیستم ایمنی بدن را تضعیف کند، سیستمی که برای جلوگیری از سرطان و مبارزه با آن از اهمیت بالایی برخوردار است. اگر در کنار نوشیدن الکل سیگار هم استعمال شود این خطر به مراتب بیشتر هم می شود. طبق گزارشات موسسه ملی سرطان، ارتباط های دیگری هم بین الکل و سرطان وجود دارد: اتانول موجود در الکل به ماده شیمیایی سمی تبدیل می شود که به DNA آسیب می زند؛ الکل باعث می شود بدن نتواند مواد مغذی لازم برای جلوگیری از ابتلا به سرطان را به درستی جذب کند؛ و همچنین میزان استروژن را افزایش می دهد که ارتباط زیادی با سرطان سینه دارد. مواد شیمیایی دیگری که باعث سرطان می شوند نیز می توانند در حین فرآیند تخمیر وارد نوشیدنی های الکلی شوند.

مصرف الکل

برای مطالعه موارد بیشتر، به بخش دوم مراجعه کنید.

چاقی و یائسگی

چاقی مفرط یک اپیدمی و دغدغه ای جدی برای عموم مردم است. احتمال چاقی، که ارتباط زیادی با خطرات قلبی عروقی دارد، در زنان بعد از سن ۴۰ سالگی به شدت افزایش پیدا می کند. این احتمال در سنین ۴۰ تا ۵۹ سالگی ۶۵% و در بالای ۶۰ سالگی به ۷۳% هم می رسد.

بر اساس تحقیقات، میزان متوسط افزایش وزن در دوران پیش یائسگی تقریبا ۲ کیلو و نیم بوده است. با این حال، ۲۰ درصد جمعیت تحت مطالعه ۴٫۵ کیلو یا بیشتر افزایش وزن داشتند. این افزایش وزن نه تنها به دلیل کاهش ناگهانی استروژن است بلکه کاهش انرژی نیز می تواند منجر به این موضوع شود. دلایل افزایش چاقی در زنان یائسه هنوز مشخص نیست. برخی محققان بر این باورند که فقدان استروژن می تواند یکی از اصلی ترین عوامل ایجاد چاقی باشد. کمبود استروژن می تواند موجب بروز دیابت نوع ۲ ، سندروم متابولیک و بیماری های قلبی عروقی شود. استروژن نقش مهمی در حفظ و توزیع چربی در بدن دارد. قبل از پیش یائسگی، هورمون استروژن چربی را در ران ها، لگن و باسن ذخیره می کند. در حین و بعد از یائسگی افت در میزان استروژن منجر به افزایش سرتاسری چربی در کل بدن می شود با این تفاوت که بیشتر روی قسمت میانی بدن تمرکز می کند. مطالعات همواره نشان داده اند که این نوع چاقی در شکم و پهلو با همین نوع چاقی در سنین پایین تر متفاوت است. افزایش چربی در نواحی شکمی به دلیل افزایش مقاومت نسبت به انسولین، دیابت و بیماری های التهابی است.

دلیل دیگر چاقی در پیش یائسگی می تواند افزایش اشتها و میزان کالری دریافتی باشد که در اثر تغییرات هورمونی رخ می دهد. در یک تحقیق، مشخص شد که سطح «هورمون گرسنگی» یا گرلین در زنان پیش یائسه خیلی بیشتر از زنانی بود که یا یائسه نشده بودند یا مدتی از یائسگی شان می گذشت.

سطح پایین استروژن در آخرین مراحل یائسگی همچنین می تواند عملکرد لپتین و نوروپپتید Y (هورمون هایی که سیری و اشتها را کنترل می کنند) مختل کند. بنابراین، زنانی که در آخرین مراحل پیش یائسگی هستند و کمبود استروژن دارند ممکن است کالری بیشتری مصرف کنند و چربی بیشتری هم ذخیره کنند.

 

به اضافه وزن به دید عامل خطرزای قابل تغییر نگاه کنید

خب، شاید با خودتان بگویید: سرنوشت منم اینه که چاق باشم دیگه! اما این اصلا درست نیست. اگرچه خطر افزایش وزن در زنان میانسال بیشتر است، اما به این معنی نیست که حتما باید اتفاق بیفتد. معنی اش این است که از حالا به بعد باید تلاش بیشتری کنیم تا جلوی این مشکل را بگیریم. مهم است که به یاد داشته باشیم خیلی از عواملی که سلامت را در یائسگی به خطر می اندازند به میزان بسیار زیادی با وزن در ارتباطند. اگر بتوانیم وزن خود را متناسب نگه داریم  یا حداقل بتوانیم از اضافه وزن جلوگیری کنیم، احتمال اینکه بشود از بروز این خطرات هم جلوگیری کنیم به مراتب بیشتر خواهد شد. در اینجا چند روش برای سالم ماندن و جلوگیری از بحران های میانسالی وجود دارد:

  • کالری کمتری مصرف کنید. در طول یائسگی، میزان انرژی ما به شدت کاهش پیدا می کند حتی اگر سطح فعالیت و مواد مغذی که مصرف می کنیم مثل قبل باشد. این از عوارض ثانوی تغییرات هورمونی مرتبط با یائسگی و همچنین تحلیل طبیعی عضلانی است که به مرور زمان اتفاق می افتد. ما در دهه ۵۰ زندگی خود تقریبا ۲۰۰ کالری کمتر از دهه های ۳۰ و ۴۰ نیاز داریم. این یعنی ما باید کمتر غذا بخوریم و بیشتر حرکت و فعالیت داشته باشیم تا وزنی مناسب به دست بیاوریم. برای کمک به کاهش حجم وعده های غذایی خود سعی کنید غذا را با دوستتان شریک شوید، یا در صورت امکان میزان کمتری سفارش بدهید، یا همان موقع نصف غذای خود را سر جایش برگردانید. به جای دسر، از میوه و ماست استفاده کنید.
  • کربوهیدرات کمتری مصرف کنید. برای جلوگیری از مشکلات متابولیک و جلوگیری از افزایش چربی شکم تا حد امکان از کربوهیدرات های کمتری استفاده کنید.
  • فیبر بخورید. سعی کنید رژیم غذایی تان سرشار از غذاهای فیبردار مثل تخم کتان باشد تا به بهبود حساسیت به انسولین کمک کند.
  • ورزش کنید. برای افزایش قدرت، بهبود حالت بدن و داشتن عضلاتی قوی تر در تمرینات قدرتی شرکت کنید. توصیه متخصصان ۱۵۰ دقیقه ورزش سبک در هفته است. هر فعالیتی که می شود به برنامه روزانه خود اضافه کنید. تمرینات قدرتی و استقامتی به تراکم استخوان ها کمک می کنند. این کار می تواند از پوکی استخوان جلوگیری کند.
  • استراحت کافی داشته باشید. سعی کنید قبل از رفتن به رختخواب به مغز خود استراحت بدهید تا بتوانید هورمون ها و اشتهایتان را تحت کنترل داشته باشید.
  • از اطرافیان خود کمک و حمایت بخواهید و یاد بگیرید که چطور بدون غذا دوام بیاورید. بسیاری از زنان (و مردان) این را قبول دارند که در هنگام استرس بیشتر غذا می خورند. و این استرس و فشار فکری در میانسالی خیلی بیشتر هم می شود. افراد میانسال به کمک و راهنمایی بیشتری احتیاج دارند. سعی کنید برای آرام کردن استرس خود از راه های «غیر غذایی» استفاده کنید. قدم بزنید، نفس عمیق بکشید و زمان بیشتری را به خودتان اختصاص دهید. از دوستان و عزیزانتان که ممکن است موقعیتی مشابه داشته باشند کمک و حمایت بگیرید.

فعالیت داشته باشید تا در دوران یائسگی و ادامه زندگی تان سلامت بمانید.

۷ دلیل رایج برای تأخیر در سیکل ماهانه

یکی از زیبایی­ های عادت ماهانه نظم و قابل پیش­ بینی بودن آن است. از سوی دیگر اما، اگر در زمان موعود سر و کله ­اش پیدا نشود، کمی نگران کننده است! به طور حتم همه خانم­ها حداقل یک بار چنین حسی داشته ­اند.

فاصله بین هر پریود به طور طبیعی بین ۲۸ تا ۳۰ روز است. در شرایط مطلوب، این اتفاق مثل یک ساعت دقیق و سر وقت است و کاملا می­ توان روی آن حساب کرد. اما در واقعیت، دلایل بسیاری می­ توانند این نظم را دچار تغییر کنند. و اینکه هر از گاهی فاصله بین پریودها بلندتر یا کوتاه­تر شود امری رایج است.

اگر پریود شما ۷ روز زودتر یا دیرتر از زمان موعود شروع شود، طبیعی به حساب می ­آید. با این حال، اگر بیشتر از ۷ روز طول بکشد، آن وقت است که باید بیشتر حواستان را جمع کنید و دلیل آن را پیدا کنید.

در کل، ۷ دلیل رایج برای این تأخیر وجود دارد:

  • احتمال بارداری: اگر برای بارداری برنامه­ ای ندارید، این تأخیر می­ تواند خیلی نگران کننده باشد. اگر پریودتان ۷ روز عقب افتاده و علائم اولیه حاملگی را دارید، بهتر است یک تست بارداری ساده بدهید تا یا اضطراب و نگرانی­ تان برطرف شود یا اینکه زودتر از این موضوع باخبر شوید و این فرصت را داشته باشید که تصمیم درست بگیرید و اقدامات لازم را انجام دهید.
  • داروها (شیمیایی/گیاهی): داروهای خاصی هستند – چه گیاهی چه شیمیایی – که می­ توانند توازن هورمونی بدن را به هم بزنند و موجب تأخیر در پریود شوند. از مثال­ های همیشگی می­توان به استفاده طولانی­ مدت از قرص­های ضد بارداری اشاره کرد.
  • جراحی یا آسیب ­دیدگی: انجام اعمال جراحی یا آسیب در نواحی لگن می­ تواند باعث توفق جریان خون و در نتیجه تأخیر در پریود شود.
  • سبک زندگی: فشار عصبی، استرس، مشکلات عاطفی، تغییر در رژیم غذایی، برنامه ورزشی، و شرایط محیطی، همه و همه می­ توانند روی توازن هورمونی تأثیر بگذارند و نهایتا به تأخیر در پریود منجر شوند.
  • گرفتگی مجاری کبد: کبد نقش مهمی در تنظیم سیکل ماهانه دارد. اگر شما پریودهای نامنظم دارید و همزمان از افسردگی، زودرنجی، نوسان خلقی و سندروم پیش از قاعدگی (PMS) رنج می­ برید، می­ تواند از علائم «کبد گرفته» باشد.
  • کم­ خونی: اگر به دلیل تغذیه ضعیف، کار و فعالیت بیش از حد، یا سایر عوامل ژنتیکی یا محیطی از کم­ خونی رنج می­ برید، می ­تواند روی پریود شما و عقب افتادن آن تأثیر بگذارد.
  • سردی: سرما می­ تواند سرعت جریان خون را کاهش دهد و منجر به تأخیر شود. این سرما می ­تواند ناشی از عوامل داخلی یا خارجی باشد. برای مثال می­ توان به خوردن غذاها و نوشیدنی­ های سرد (عامل خارجی) و کم­ کاری تیروئید (عامل داخلی) اشاره کرد. نشانه­ های رایج این مشکل عبارتند از: احساس سرمای دائمی، سرد بودن دست و پا، احساس خستگی بیش از حد و … .

اینها ۷ تا از رایج ترین دلایل تأخیر در عادت ماهانه هستند. اگر هرازگاهی در سیکل ماهانه خود تأخیر داشتید، کاملا طبیعی  است و جای نگرانی ندارد.

با این حال، اگر پریود شما اغلب عقب می­افتد و فاصله بین هر کدام به ۳۵ روز هم می­رسد، باید دقت بیشتری کنید، دلیل را متوجه شوید، و در اسرع وقت مشکل را برطرف کنید.