نوشته‌ها

سلامت زنان

ادامه قسمت سوم

تمایلات جنسی

تمایلات جنسی هر زنی یعنی رفتار و اعمال جنسی او. یک زن در طول زندگی اش تغییرات زیادی را تجربه می کند، نه تنها در بدنش بلکه در رفتار و سبک زندگی اش نیز این تغییرات قابل لمس خواهند بود.

هورمون های جنسی مثل استروژن و پروژسترون تأثیر عمیقی روی زندگی جنسی یک زن دارند. زنان همچنین تستوسترون نیز تولید می کنند زیرا برای تحریکات جنسی لازم است. در انسان ها، تحریک جنسی ربطی به تولید مثل ندارد و زنان حتی زمانی که قدرت باروری ندارند هم می توانند فعالیت جنسی داشته باشند.

هنوز در مورد اینکه چه چیزی عامل تحریک یا ضد تحریک یک زن می شود اطلاعات زیادی در دسترس نیست. تخمین زده می شود که حدود ۵۰ میلیون زن در تحریک جنسی مشکل دارند. این مشکلات شامل تمایلات جنسی پایین، ناسازگاری یا نفرت جنسی، دشواری در تحریک (مثل ناتوانی جنسی در مردان) و درد در هنگام نزدیکی (دیسپارونیا) می شود.

بعضی حرکات ورزشی تحریک را بالا می برد، در حالیکه برخی بیماری های مزمن، آرتروز، سرطان، دیابت، مشکلات قلبی عروقی، بیماری های روانی و افسردگی می توانند مانع آن شوند. مصرف الکل و داروهای خاص مثل آرام بخش ها نیز می توانند از تحریک جنسی جلوگیری کنند.

بعد از موفقیت سیلدنافیل (ویاگرا) و داروهای دیگری که برای درمان ناتوانی جنسی مردان تولید شده اند، حالا تحقیقات بسیاری در حال انجام روی داروهایی است که می توانند جریان خون را به واژن و نواحی اطراف آن افزایش دهند و در نتیجه تا حدی به تحریک جنسی زنان کمک کنند.

 

باروری، جلوگیری از بارداری، و ناباروری

باروری یعنی توانایی بچه دار شدن. اکثر زنان خواستار این هستند که زمان باردار شدن شان را خودشان تعیین کنند. در کشور آمریکا، ۹۴ درصد زنان بین ۱۵ تا ۴۴ سال از یکی از روش های جلوگیری از بارداری استفاده می کنند تا بارداری ناخواسته نداشته باشند.

به طور ایده آل، استفاده از روش های جلوگیری مسئولیتی است که هر دو شریک جنسی باید بر عهده بگیرند. انتخاب نوع روش نیز باید تصمیمی دوطرفه باشد. در واقعیت اما، مسئولیت نهایی جلوگیری از بارداری اغلب اوقات بر عهده زنان است! گزینه هایی که زنان می توانند از بین آنها انتخاب کنند عبارتند از: قرص های ضدبارداری، اسپرم کش ها، دیافراگم، کلاهک دهانه رحمی، روش ریتمیک/تقویمی، استفاده از IUD و … . در کل، محافظت های طولانی مدت (مثل قرص و IUD) خیلی بهتر و بیشتر از تصمیمات دقیقه نودی (مثل کاندوم یا اسپرم کش) که دقیقا قبل از شروع مقاربت استفاده می شوند تأثیر دارند.

هر زنی که می خواهد از بارداری جلوگیری کند باید بداند که کدام متد برای او مناسب تر است. او باید این را هم در نظر بگیرد که کدام روش بیشترین محافظت را در برابر بیماری های مقاربتی (STD) مثل HIV و ایدز دارد.

واضح است که نقطه مقابل باروری، ناباروری است. ناباروری مشکلی است که تقریبا از هر ۵ زوج یکی را درگیر می کند. ناباروری در زنان مشکلی است که با افزایش سن بیشتر می شود، مخصوصا بعد از سن ۳۵ سالگی. صرف نظر از سن، یک زن و شریک زندگی اش باید از لحاظ پزشکی ارزیابی شوند تا دلیل ناباروری مشخص شود و، در صورت امکان، مشکل برطرف شود. روش های درمانی که در اختیار زوج ها قرار می گیرد روز به روز در حال پیشرفت است. این روش ها شامل تکنولوژی های فوق پیشرفته تولید مثل (از قبیل IVF، تزریق اسپرم (ICSI) و استفاده از تخمک یا اسپرم اهدایی) می شود. یکی دیگر از گزینه ها برای این زوج ها مثل همیشه به سرپرستی گرفتن فرزند است.

 

بارداری

بهتر است که قبل از اقدام به بارداری، اقدام های لازم انجام بگیرد. با این حال تخمین زده می شود که حدود ۴۰ درصد از بارداری ها بدون برنامه ریزی قبلی هستند. این یعنی خیلی از زنان بدون اینکه آمادگی داشته باشند باردار می شوند.

طبیعتاً زمان ایده آل برای آموزش دیدن در مورد بارداری، زمانی نیست که بارداری صورت گرفته است. برای اینکه مادر آینده بتواند کوکی سالم به دنیا بیاورد، باید بداند که قبل از بارداری چه کارهایی باید  انجام شود و بعد از اینکه متوجه بارداری شد چه کارهایی باید بکند.

برای یک زن، برنامه ریزی برای بارداری یعنی یاد گرفتن اینکه چطور می تواند سلامت خود و کودکش را در آینده تأمین کند. برای مثال:

  • خانمی که قصد بارداری دارد باید بداند که برخی بیماری ها هستند که وجودشان یا فرآیند درمانشان می تواند بارداری را مختل کند، مثل افسردگی، صرع، بیماری تیروئید، آسم، لوپوس و دیابت.
  • اگر این خانم سیگار می کشد، باید آن را ترک کند، زیرا خانم هایی که سیگار می کشند احتمال بیشتری برای سقط جنین یا مرده زایی دارند.
  • او باید از مضرات و خطرات مصرف الکل در طول بارداری آگاه باشد.
  • او همچنین باید بداند کدام داروها را می تواند مصرف کند و استفاده از کدام داروها باید قطع شود.
  • آزمایشات و تست های بسیاری هستند که سلامت و رشد جنین را نشان می دهند.
  • در آخر، او باید از قبل خود را برای زایمان آماده کند. اگرچه خود بارداری فقط ۹ ماه طول می کشد، اما دوره ای است که قبل آن، طی آن و پس از آن سلامت زنان به طور ویژه ای نیاز به مراقبت دارد.

عمل کاواترم

انجام عمل کاواترم در بیمارستان شریعتی تهران توسط سرکار خانم دکتر نجفیان ،١۵ بهمن ماه ١٣٩۶.

چاقی و یائسگی

چاقی مفرط یک اپیدمی و دغدغه ای جدی برای عموم مردم است. احتمال چاقی، که ارتباط زیادی با خطرات قلبی عروقی دارد، در زنان بعد از سن ۴۰ سالگی به شدت افزایش پیدا می کند. این احتمال در سنین ۴۰ تا ۵۹ سالگی ۶۵% و در بالای ۶۰ سالگی به ۷۳% هم می رسد.

بر اساس تحقیقات، میزان متوسط افزایش وزن در دوران پیش یائسگی تقریبا ۲ کیلو و نیم بوده است. با این حال، ۲۰ درصد جمعیت تحت مطالعه ۴٫۵ کیلو یا بیشتر افزایش وزن داشتند. این افزایش وزن نه تنها به دلیل کاهش ناگهانی استروژن است بلکه کاهش انرژی نیز می تواند منجر به این موضوع شود. دلایل افزایش چاقی در زنان یائسه هنوز مشخص نیست. برخی محققان بر این باورند که فقدان استروژن می تواند یکی از اصلی ترین عوامل ایجاد چاقی باشد. کمبود استروژن می تواند موجب بروز دیابت نوع ۲ ، سندروم متابولیک و بیماری های قلبی عروقی شود. استروژن نقش مهمی در حفظ و توزیع چربی در بدن دارد. قبل از پیش یائسگی، هورمون استروژن چربی را در ران ها، لگن و باسن ذخیره می کند. در حین و بعد از یائسگی افت در میزان استروژن منجر به افزایش سرتاسری چربی در کل بدن می شود با این تفاوت که بیشتر روی قسمت میانی بدن تمرکز می کند. مطالعات همواره نشان داده اند که این نوع چاقی در شکم و پهلو با همین نوع چاقی در سنین پایین تر متفاوت است. افزایش چربی در نواحی شکمی به دلیل افزایش مقاومت نسبت به انسولین، دیابت و بیماری های التهابی است.

دلیل دیگر چاقی در پیش یائسگی می تواند افزایش اشتها و میزان کالری دریافتی باشد که در اثر تغییرات هورمونی رخ می دهد. در یک تحقیق، مشخص شد که سطح «هورمون گرسنگی» یا گرلین در زنان پیش یائسه خیلی بیشتر از زنانی بود که یا یائسه نشده بودند یا مدتی از یائسگی شان می گذشت.

سطح پایین استروژن در آخرین مراحل یائسگی همچنین می تواند عملکرد لپتین و نوروپپتید Y (هورمون هایی که سیری و اشتها را کنترل می کنند) مختل کند. بنابراین، زنانی که در آخرین مراحل پیش یائسگی هستند و کمبود استروژن دارند ممکن است کالری بیشتری مصرف کنند و چربی بیشتری هم ذخیره کنند.

 

به اضافه وزن به دید عامل خطرزای قابل تغییر نگاه کنید

خب، شاید با خودتان بگویید: سرنوشت منم اینه که چاق باشم دیگه! اما این اصلا درست نیست. اگرچه خطر افزایش وزن در زنان میانسال بیشتر است، اما به این معنی نیست که حتما باید اتفاق بیفتد. معنی اش این است که از حالا به بعد باید تلاش بیشتری کنیم تا جلوی این مشکل را بگیریم. مهم است که به یاد داشته باشیم خیلی از عواملی که سلامت را در یائسگی به خطر می اندازند به میزان بسیار زیادی با وزن در ارتباطند. اگر بتوانیم وزن خود را متناسب نگه داریم  یا حداقل بتوانیم از اضافه وزن جلوگیری کنیم، احتمال اینکه بشود از بروز این خطرات هم جلوگیری کنیم به مراتب بیشتر خواهد شد. در اینجا چند روش برای سالم ماندن و جلوگیری از بحران های میانسالی وجود دارد:

  • کالری کمتری مصرف کنید. در طول یائسگی، میزان انرژی ما به شدت کاهش پیدا می کند حتی اگر سطح فعالیت و مواد مغذی که مصرف می کنیم مثل قبل باشد. این از عوارض ثانوی تغییرات هورمونی مرتبط با یائسگی و همچنین تحلیل طبیعی عضلانی است که به مرور زمان اتفاق می افتد. ما در دهه ۵۰ زندگی خود تقریبا ۲۰۰ کالری کمتر از دهه های ۳۰ و ۴۰ نیاز داریم. این یعنی ما باید کمتر غذا بخوریم و بیشتر حرکت و فعالیت داشته باشیم تا وزنی مناسب به دست بیاوریم. برای کمک به کاهش حجم وعده های غذایی خود سعی کنید غذا را با دوستتان شریک شوید، یا در صورت امکان میزان کمتری سفارش بدهید، یا همان موقع نصف غذای خود را سر جایش برگردانید. به جای دسر، از میوه و ماست استفاده کنید.
  • کربوهیدرات کمتری مصرف کنید. برای جلوگیری از مشکلات متابولیک و جلوگیری از افزایش چربی شکم تا حد امکان از کربوهیدرات های کمتری استفاده کنید.
  • فیبر بخورید. سعی کنید رژیم غذایی تان سرشار از غذاهای فیبردار مثل تخم کتان باشد تا به بهبود حساسیت به انسولین کمک کند.
  • ورزش کنید. برای افزایش قدرت، بهبود حالت بدن و داشتن عضلاتی قوی تر در تمرینات قدرتی شرکت کنید. توصیه متخصصان ۱۵۰ دقیقه ورزش سبک در هفته است. هر فعالیتی که می شود به برنامه روزانه خود اضافه کنید. تمرینات قدرتی و استقامتی به تراکم استخوان ها کمک می کنند. این کار می تواند از پوکی استخوان جلوگیری کند.
  • استراحت کافی داشته باشید. سعی کنید قبل از رفتن به رختخواب به مغز خود استراحت بدهید تا بتوانید هورمون ها و اشتهایتان را تحت کنترل داشته باشید.
  • از اطرافیان خود کمک و حمایت بخواهید و یاد بگیرید که چطور بدون غذا دوام بیاورید. بسیاری از زنان (و مردان) این را قبول دارند که در هنگام استرس بیشتر غذا می خورند. و این استرس و فشار فکری در میانسالی خیلی بیشتر هم می شود. افراد میانسال به کمک و راهنمایی بیشتری احتیاج دارند. سعی کنید برای آرام کردن استرس خود از راه های «غیر غذایی» استفاده کنید. قدم بزنید، نفس عمیق بکشید و زمان بیشتری را به خودتان اختصاص دهید. از دوستان و عزیزانتان که ممکن است موقعیتی مشابه داشته باشند کمک و حمایت بگیرید.

فعالیت داشته باشید تا در دوران یائسگی و ادامه زندگی تان سلامت بمانید.

عمل کاواترم

انجام عمل کاواترم بیمارستان بیستون کرمانشاه توسط سرکار خانم دکترسهیلا نانکلی ۱۲ بهمن ۱۳۹۶