نوشته‌ها

درمان شقاق نوک سینه

 راه های طبیعی برای درمان شقاق نوک سینه

اگر به فرزند خود شیر می دهید، ممکن است تجربه ناخوشایند خشکی و ترک های دردناک نوک سینه را داشته اید. این مشکلی است که بسیاری از مادران شیرده تحمل می کنند. دلیل اصلی این عارضه طریقه ناصحیح چفت شدن دهان نوزاد روی سینه مادر است.

برای درمان شقاق سینه، این چند روش طبیعی را امتحان کنید و سپس به منظور جلوگیری از بروز مجدد آن راهکارهای مناسب را به کار بگیرید.

 

دلایل بروز شقاق نوک سینه

شقاق سینه یا سینه آسیب دیده به سینه ای گفته می شود که

  • دردناک است
  • ترشح دارد
  • خونریزی دارد
  • درد آن با ضربان همراه است
  • ترک خورده است

دو دلیل رایج موجب آسیب نوک سینه می شود: چفت شدن ضعیف دهان کودک با سینه مادر و آسیب بر اثر مکش که به خاطر موقعیت نادرست کودک صورت می گیرد.

شیردهی مهارتی است که با کمی تمرین به خوبی قابل یادگیری است و در نتیجه این تمرینات می توان پوزیشن کودک و حالت قرار گرفتن نوک سینه در دهان را به راحتی تنظیم کرد. هنگامی که پوزیشن کودک مناسب نباشد، ممکن است برای جلوگیری از رفلاکس های دردناک نوک سینه را در دهان فشار دهد. یا اگر نوک سینه با عمق کافی در دهان کودک نباشد، ممکن است تعداد دفعات مکیدن سینه را افزایش دهد زیرا در هر مرحله شیردهی به اندازه کافی شیر دریافت نمی کند.

در موارد دیگر، نوزاد یا کودک ممکن است به خاطر مشکلات آناتومیک نوک سینه را تحت فشار قرار دهد:

  • گره زبانی
  • کوچک بودن دهان
  • عقب بودن چانه
  • کوتاهی بند زبان
  • بالا بودن سقف دهان

دلایل دیگر می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • گیج شدن کودک در ارتباط با نوک سینه (در صورتی که روش شیردهی مدام از سینه به شیشه شیر و پستانک در حال تغییر باشد)
  • مشکلات موجود در روش مکیدن کودک
  • موقعیت نادرست زبان کودک در هنگام خوردن شیر

اینکه بدانید دلیل ترک خوردن و درد نوک سینه چیست بسیار اهمیت دارد چون می توانید پس از درمان از بروز مجدد آن جلوگیری کنید. بهتر است از یک متخصص و مشاور شیردهی کمک بگیرید. با این کار طریقه شیردهی شما و همچنین شیر خوردن نوزاد ارزیابی می شود.

 

چطور می توان شقاق سینه را درمان کرد؟

پوزیشن درست کودک یکی از اصلی ترین عوامل برای جلوگیری از بروز مجدد آسیب نوک سینه است. اما اگر این عارضه ناخوشانید در حال حاضر رخ داده است، چطور می توان آن را درمان کرد؟

روش های درمان خانگی یا داروخانه ای بسیاری برای درمان شقاق نوک سینه وجود دارد.

 

از شیر تازه خود استفاده کنید

مالیدن شیری که تازه از سینه بیرون آمده روی نوک سینه ترک خورده می تواند با اثر آنتی باکتریالی که دارد به بهبود آن ناحیه کمک کند. اگر مادری هستید که شیر خود را به کودک می دهید، برای درمان این عارضه بعد از هر بار شیردهی می توانید همین کار را انجام دهید.

مطمئن شوید که قبل از هر چیز دست هایتان را به خوبی بشویید و ضدعفونی کنید. سپس چند قطره از شیر خود را روی قسمت های ترک خورده بمالید. قبل از پوشاندن سینه اجازه دهید شیر روی پوست به صورت کامل و طبیعی خشک شود.

دقت داشته باشید، اگر عفونت یا برفک نوک سینه دارید نباید این روش را امتحان کنید. بلکه باید بعد از هر بار شیردهی سینه را به خوبی پاک کنید تا اثری از شیر باقی نماند. قارچ ها خیلی سریع در شیر انسان رشد می کنند.

 

کمپرس گرم

این هم یکی دیگر از راه های درمانی قابل دسترس و ارزان است. با اینکه هیچ اثر آنتی باکتریالی ندارد، می توانید بعد از هربار شیردهی از کمپرس گرم و مرطوب استفاده کنید تا شقاق نوک سینه را تسکین دهید.

برای این کار، یک پارچه نخی تمیز را در آب گرم فرو کنید. آب اضافه آن را بگیرید. دستمال را به مدت چند دقیقه روی سینه و نوک آن قرار دهید و سپس به آرامی محل را خشک کنید.

 

شستشو با آب نمک (مایع سالین)

این روش خانگی تهیه محلول سالین می تواند به رطوبت رسانی به پوست کمک کند و فرآیند بهبود را سرعت ببخشد.

یک دوم قاشق چایخوری نمک را در یک لیوان آب جوشیده گرم حل کنید. بعد از هر بار شیردهی به مدت یک دقیقه نوک سینه را در یک ظرف کوچک حاوی این محلول قرار دهید.

می توانید از یک بطری اسپری هم برای رساندن محلول به همه جای سینه استفاده کنید.

به آرامی محل را خشک کنید.

سعی کنید محلول سالین (آب نمک) را به صورت روزانه تهیه کنید تا احتمال هر گونه آلودگی باکتریایی را کاهش دهید. اگر دیدید کودک از طعم محلول خشک شده روی نوک سینه خوشش نمی آید، قبل از هر بار شیردهی، نوک سینه را بشویید.

 

از پمادهای لانولین خالص استفاده کنید

استفاده از پمادهای لانولینی که مشخصا برای مادران شیرده طراحی شده است می تواند به رطوبت رسانی و درمان زخم ها کمک کند. بعد از هربار شیردهی از این پماد روی نوک سینه بمالید. لازم نیست قبل از شیردهی سینه را بشویید، چون پمادهای لانولین خالص (که بهترین برند موجود در بازار کرم سینه مامیلان است) بلافاصله بعد از استفاده جذب پوست می شود و رطوبت لازم را تأمین می کند.

از پدهای هیدروژل استفاده کنید و آنها را مرتبا تعویض کنید. اگر از پد شیردهی معمولی استفاده می کنید، به محض مرطوب شدن آنها را عوض کنید. مرطوب ماندن نوک سینه فرآیند درمان شقاق نوک سینه را به تأخیر می اندازد.

همچنین از پدهایی که جنس پلاستیکی دارند استفاده نکنید چرا که موجب بسته شدن راه جریان هوا می شوند. دنبال پدهایی باشید که صددرصد از جنس نخ باشند.

 

راهکارهایی که نباید انجام دهید!!!

ممکن است برای درمان درد و ترک نوک سینه از در و همسایه راه حل های جالب و در عین حال عجیب و غریبی شنیده باشید. اما اکثر این روش ها تاثیر معکوس دارند و باید از انجام آنها پرهیز کنید:

 

چای کیسه ای خیس: این روش در خیلی از مناطق دنیا توصیه می شود. با اینکه روشی ارزان و بی دردسر است، تانیک اسیدی که در چای وجود دارد روی سینه تأثیر قابض دارد. یعنی منجر به خشکی نوک سینه یا حتی بروز ترک شود. اگر رطوبت و گرما حس خوشایندی به شما می دهد، توصیه می شود از همان کمپرس آب گرم استفاده کنید.

 

استفاده از پمادهایی که صددرصد لانولین نیستند یا اینکه به هیچ عنوان نباید خورده شوند: بعضی محصولاتی که به مادران شیرده عرضه می شود می توانند از جریان هوا جلوگیری کنند و پوست را خشک کنند. از خرید محصولاتی که نباید بلعیده شوند خودداری کنید چون به شدت برای سلامت نوزاد مضر هستند. این یعنی اگر قرار باشد قبل از هربار شیردهی سینه را بشویید پس درمان شما اصلا چه فایده ای خواهد داشت؟

 

خلاصه مطلب اینکه:

به یاد داشته باشید نوک سینه ای که ترک خورده (شقاق نوک سینه) یکی از مشکلاتی است که بر اثر شیردهی به وجود می آید. با اینکه درمان این عارضه اهمیت زیادی دارد اما قبل از هرچیزی باید دلیل اصلی بروز آن تشخیص داده شود.

اگر در این باره سوال یا نگرانی دارید به متخصص خود مراجعه کنید. یا از یک مشاور و متخصص شیردهی کمک بخواهید.

 

کارشناسان شرکت تسنیم گستر نیز همواره در راستای کمک به بهبود درمان زنان و مادران جامعه پاسخگوی سوالات شما عزیزان هستند.

 

فیبروم یا فیبروئید

فیبروئید رحمی

فیبروئید یا فیبروم تومورهایی هستند که در داخل رحم رشد می کنند. این تومورها معمولا سرطانی نیستند و خوش خیم به حساب می آیند.

 

دلایل:

فیبروئیدهای رحمی بسیار شایع هستند. از هر ۵ زن یک نفر در سنین باروری خود دچار این عارضه می شود. نیمی از تمام زنان تا سن ۵۰ سالگی این مشکل را دارند. فیبروئید در زنان زیر ۲۰ سال بسیار نادر است. این تومورها در زنان آفریقایی-آمریکایی نسبت به آسیایی ها خیلی بیشتر رخ می دهند.

هنوز دلیل به وجود آمدن فیبروئید برای کسی روشن نیست. تصور بر این است که این ضایعات بر اثر عوامل زیر به وجود بیایند:

 

فیبروئیدها می توانند به قدر کوچک باشند که برای دیدن آنها احتیاج به میکروسکوپ داشته باشید. اما می توانند خیلی هم بزرگ شوند. آنها می توانند تمام حفره رحم را پر کنند و وزنشان به جند کیلوگرم هم برسد. با اینکه این احتمال هست که فقط یک فیبروم شروع به رشد در رحم کند، اغلب اوغات بیش از یک فیبروم وجود دارد.

فیبروئید ها می توانند در این مناطق شروع به رشد کنند:

  • در دیواره عضلانی رحم (میومتر)
  • درست زیر سطح پوشاننده داخلی رحم (ساب موکوز)
  • درست زیر سطح پوشاننده خارجی رحم (ساب سروز)
  • روی یک ساقه بلند خارج از رحم یا داخل آن (پدانکوله)

انواع_فیبروم

علائم:

علائم شایع فیبروئید رحم عبارتند از:

  • خونریزی بین پریودها
  • خونریزی شدید در پریود، گاهی اوقات همراه با لخته خون
  • پریودهایی که بیشتر از حد معمول طول می کشند
  • احساس پر بودن یا فشار در ناحیه زیر شکم
  • درد در هنگام نزدیکی

اغلب اوقات، علیرغم وجود فیبروئیدها، هیچ علائمی نمایان نمی شود. پزشک شما می تواند با انجام تست های فیزیکی یا تست های دیگر به وجود آنها پی ببرد. اکثر اوقات، فیبروئیدها در زنانی که یائسه می شوند خود به خود کوچک می شوند و هیچ علائمی نشان نمی دهند. یک مطالعه اخیر نشان داده که حتی در زنانی که در دوره پیش یائسگی هستند فیبروئیدها کوچک می شوند.

 

درمان:

اینکه چه نوع درمانی بری شما انتخاب شود به موارد زیر بستگی دارد:

  • سن
  • سلامت عمومی
  • علائم
  • نوع فیبروئید
  • بارداری یا عدم بارداری
  • قصد بارداری در آینده

درمان فیبروئید می تواند شامل موارد زیر باشد:

  • قرص های ضد بارداری برای کمک به کنترل پریودهای سنگین
  • تعبیه IUD هایی که هورمون آزاد می کنند تا درد و خونریزی های سنگین را کاهش دهد
  • ترانِگزامیک، نوعی اسید که میزان جریان خون را کاهش می دهد.
  • مکمل آهن برای جلوگیری از آنمی یا کم خونی در اثر پریود شدید
  • مسکن هایی مثل ایبوپروفن یا ناپروکسن برای تسکین انقباضات رحمی یا درد
  • هورمون درمانی برای کاهش اندازه فیبروئیدها (تنها برای مدتی کوتاه انجام می شود)
  • مراقبت منظم (انجام اولتراسوند و آزمایشات لگنی هر چند وقت یک بار برای بررسی میزان رشد فیبروم ها)

 

عمل هایی که برای درمان فیبروئیدها وجود دارند عیارتند از:

  • هیستروسکوپی (این فرآیند می تواند فیبروئیدهای داخل رحم را خارج کند)
  • آمبولیزاسیون رحم (این فرآیند منبع خونرسانی به فیبروئید را قطع می کند و در نتیجه فیبروم کوچک می شود و از بین می رود. این می تواند گزینه خوبی برای افرادی باشد که نمی خواهند جراحی کنند و قصد بارداری ندارند.)
  • میومکتومی (این عمل جراحی فیبروئید ها را از داخل رحم خارج می کند. این گزینه خوبی برای کسانی است که قصد دارند بچه دار شوند. این عمل موجب جلوگیری از رشد مجدد فیبروئیدها نمی شود.)
  • هیستروسکومی (این عمل جراحی رحم را به طور کامل خارج می کند. این می تواند گزینه مناسبی برای کسانی باشد که قصد بچه دار شدن ندارند، داروها روی آنها تأثیری نداشته و عمل دیگری روی آنها پاسخ نخواهد داد.)

نکته:

اگر فیبروئید دارید و لی علائمی وجود ندارد، به درمان احتیاجی نیست.

اگر فیبروئید دارید، ممکن است در صورت بارداری اندازه آنها بیشتر شود و رشد کنند. دلیل این اتفاق افزایش جریان خون و سطح استروژن در بدن است. فیبروئیدها معمولا پس از زایمان به اندازه قبلی خود باز می گردند.

 

,

عمل کاواترم

انجام عمل کاواترم در بیمارستان نیکان تهران توسط سرکار خانم دکتر مغازه روز جمعه ۱۱ اسفندماه .۹۶

چند روش برای کاهش خطر ابتلا به سرطان

چند روش برای کاهش خطر ابتلا به سرطان

بخش دوم (ادامه بخش اول)

  • زیاد شیرینی نخورید. متاسفانه، مزه خوب قند و شکر مضراتی هم دارد که یکی از آنها افزایش خطر ابتلا به سرطان است. مطالعه ای در اسپانیا نشان داد که میزان بالای شکر می تواند باعث رشد غیر طبیعی سلول ها شود. نظریه کلی تر این است که عوامل مربوط به مقاومت در برابر انسولین و التهاب عمومی در مقابل بعضی غذاهای فرآوری شده خاص می تواند موجب افزایش احتمال سرطان شود. بهترین راه این است که با استفاده از یک رژیم غذایی که مصرف قند و شکر را محدود می کند وزن خود را کنترل کنید.

Smiling woman eating cake

  • سوسیس و کالباس کمتری بخورید. درست مثل قند و شکر، سعی کنید غذاهای فرآوری شده دیگر را، مخصوصا محصولات گوشتی این چنینی (که طبق آژانس تحقیقات سرطانی IARC جزو مواد سرطانزا محسوب می شوند) از رژیم خود حذف کنید. این محصولات شامل سوسیس، کالباس، بیکن و … می شود. همچنین، از مصرف هر نوع گوشتی که دودی، نمک سود و یا خشک شده پرهیز کنید، چراکه ممکن است منجر به تولید مواد شیمیایی سرطانزا شوند. این که هر از گاهی خودتان را به این مواد غذایی مهمان کنید و کمی لذت ببرید مشکلی ندارد – اما خوردن این مواد به شکل روزانه است که می تواند خطر ابتلا به سرطان روده را تا ۱۸ درصد افزایش دهد. تحقیقات نشان داده است که هرچه مصرف گوشت های فرآوری شده بیشتر باشد، احتمال ابتلا به سرطان روده و سایر بیماری های مزمن نیز بیشتر می شود.

سوسیس و کالباس

  • گوشت قرمز کمتری مصرف کنید. متاسفانه گوشت قرمز هم جزو آن دسته غذاهایی است که طبق تحقیقات IARC می تواند سرطانزا باشد و بنابراین توصیه می شود که کمتر از آن استفاده کنید. به طور ایده آل، باید به گوشت قرمز هم مثل یک غذای لوکس نگاه کنیم و فقط در موقعیت های خاصی مثل مهمانی ها آن را مصرف کنیم درست مثل فرهنگ سنتی مدیترانه ای ها.

گوشت قرمز

  • سعی کنید غذا را گریل نکنید. اگر نمی توانید از خیر مصرف گوشت بگذرید، توصیه می شود حداقل به نوع طبخ آن دقت کنید. تحقیقی که اخیرا در دانشگاه کالیفرنیای شمالی انجام شده، به این نتیجه رسیدند که خوردن گوشت گریل شده و یا باربیکیو ریسک مرگ را در افرادی که سرطان سینه داشتند و درمان شده بودند افزایش می دهد. مواد شیمیایی خطرناکی به نام HCA و PAH هنگام پختن گوشت ماهیچه در دمای بالا روی آتش یا ذغال تولید می شود. این واکنش های شیمیایی موجب ایجاد ترکیباتی در گوشت می شوند که دارای خاصیت سرطانی هستند.

گریل

  • از رژیم مدیترانه ای پیروی کنید. رژیم مدیترانه ای که شامل سبزیجات و میوه های متنوع، غلات کامل، حبوبات، مغزها، روغن زیتون، گوشت ماهی و ماکیان می شود، می تواند خواص ضد سرطانی داشته باشد. یک مطالعه در کشور هلند نشان داد که نوع خاصی از سرطان سینه حدود ۴۰ درصد در زنانی که این رژیم را دنبال می کردند کمتر بود. اما به جای اینکه به فکر غذاهایی باشیم که جادو کنند و از ما در برابر سرطان محافظت کنند، باید به غذاهایی فکر کنیم که در کل برای سلامت عمومی ما مفید هستند. از همین رو، یک رژیم غذایی که شامل میوه ها و سبزیجات زیاد و همچنین انواع لوبیاها، مغزها و تخمه ها می شود و کربوهیدرات کمی دارد (مثل شکر و نشاسته) و میزان کمی هم گوشت پرندگان و ماهی را شامل می شود، می تواند بهترین رژیم برای سلامتی باشد.

رژیم مدیترانه ای

  • هنگام نظافت منزل از دستکش لاستیکی استفاده کنید. مواد سمی محیطی فقط از آلودگی بیرون خانه حاصل نمی شود، آنها می توانند درون منزل هم باشند. محصولات پاک کننده مواد شیمیایی سمی دارند که می تواند منجر به سرطان شود. یک تحقیق نشان داد که زنانی که بیشترین میزان استفاده از پاک کننده ها را داشتند دو برابر بیشتر از دیگران در معرض ابتلا به سرطان سینه بودند. اما استفاده از این محصولات اجتناب ناپذیر است، پس بهتر است مراتب احتیاط را رعایت کنیم. سعی کنید بدون دستکش با موادی مثل حلّال های قوی، لوله بازکن ها، شیشه شورها و موادی از این دست کار نکنید. یا اینکه بهتر است در صورت امکان از محصولات غیر سمی مثل جوش شیرین و سرکه استفاده کنید.

دستکش

  • گردگیری کنید. اگر پاک کننده ها سرطانزا هستند، پاک نکردن خانه هم همین طور است! طبق یک تحقیق، مواد شیمیایی بسیاری در گرد و غبار منزل وجود دارد. حدوداً ۴۵ ماده شیمیایی در این گرد و غبار شناخته شده است که می توانند موجب بروز سرطان و سایر مشکلات جسمی شوند. این مواد شیمیایی ممکن است از هر طریقی وارد خانه ما بشوند: مصالح ساختمانی، کفپوش ها، مبلمان، فرش و موکت، وسایل الکترونیکی، لباس ها و غیره. به منظور کاهش خطر این مواد، سعی کنید مرتبا گردگیری و نظافت کنید.

گردگیری

  • از بعضی شمع های خاص استفاده نکنید. تا به حال به این فکر کرده اید که شمع های عطری چه احساس خوبی به شما می دهند؟ خب در واقع شاید دارید مواد سمی استنشاق می کنید! در یک مطالعه کوچک در انگلستان، محققان دریافتند که ماده لیمونن با رایحه لیمویی (که در شمع ها، خوشبو کننده های هوا و پاک کننده ها استفاده می شود تا تازگی و طراوت را القا کنند) با اوزون موجود در هوا عکس العمل نشان می دهد و ماده شیمیایی و سرطانزای فرمالدهید را تولید می کند. می توانید بعد از استفاده، پنجره را باز بگذارید تا این ماده خارج شود. اما اصلا بهترین راه این است که از محصولاتی که لیمونن یا حتی رایحه ناشناس دارند و ممکن است حاوی این ماده باشند استفاده نکنید.

شمع عطری